Kalkulator budżetu 50/30/20: Podziel swoje dochody | Cash Book

Ten kalkulator działa w całości w Twojej przeglądarce: nic, co wpiszesz, nie jest przesyłane, przechowywane ani nigdzie wysyłane, a narzędzie działa nawet bez połączenia z internetem. Wpisz jedną liczbę – swoje miesięczne wynagrodzenie netto – a kalkulator podzieli ją na potrzeby, zachcianki i oszczędności zgodnie z zasadą 50/30/20. Pokazuje również, co te pule oznaczają w skali tygodnia i roku, wymienia wydatki, które zazwyczaj do nich należą, i pozwala zmienić procenty, jeśli standardowy podział nie pasuje do Twojego czynszu.

Jak go używać

1. Znajdź swoje wynagrodzenie netto: kwotę, która faktycznie wpływa na Twoje konto co miesiąc po odliczeniu podatków. Wypłata co dwa tygodnie? Pomnóż jedną wypłatę przez 26 i podziel przez 12, co da prawdziwą średnią miesięczną zamiast miesiąca z dwiema wypłatami. Jeśli Twój dochód jest zmienny, użyj ostrożnej kwoty, np. z najgorszego miesiąca w roku, a wszystko powyżej traktuj jako bonus do puli oszczędności.
2. Wpisz tę kwotę w pierwsze pole. Symbol waluty domyślnie ustawiony jest na dolara, więc zmień go na taki, w jakim budżetujesz. Zmienia to tylko sposób wyświetlania wyników. Nic nie jest przeliczane.
3. Potrzeby i zachcianki otrzymasz w kwotach miesięcznych i tygodniowych, ponieważ łatwiej jest odnieść się do kwoty tygodniowej w codziennym życiu. Oszczędności pokazują kwotę miesięczną oraz roczną, ponieważ rok to horyzont, w którym oszczędzanie zaczyna przynosić widoczne efekty.
4. Pod wynikami znajduje się tabela typowych wydatków i przypisanych im pul. Mieszkanie, jedzenie, dojazdy i minimalne raty długów w potrzebach; restauracje, subskrypcje, hobby i ulepszenia w zachciankach. Porównaj swoje wydatki z ostatniego miesiąca z tą tabelą, zanim zaufasz podziałowi.
5. Trzy pola procentowe zaczynają się od 50, 30 i 20. Jeśli Twoje potrzeby zajmują już ponad połowę, zmień wartości na realne i pozwól narzędziu przeliczyć całość. Linia pod polami poinformuje Cię, gdy suma przestanie wynosić 100, a przycisk resetu przywróci standardowy podział.

Co oznacza ten podział

Zasada 50/30/20 pochodzi z książki All Your Worth z 2005 roku autorstwa Elizabeth Warren i Amelii Warren Tyagi. Ich argumentem było to, że większość budżetów zawodzi, ponieważ wymagają śledzenia dziesiątek kategorii, a trzy duże pule wystarczą, by stwierdzić, czy życie finansowe jest w równowadze. Pule definiuje to, co się stanie, jeśli przestaniesz płacić, a nie to, jak wydatki sprawiają, że się czujesz.

Pierwsza połowa Twojego dochodu pokrywa płatności z konsekwencjami: czynsz lub kredyt, media, jedzenie, dojazdy do pracy, ubezpieczenie, podstawowy plan telefoniczny, opieka nad dziećmi i minimalna rata każdego długu. Pomiń jedną z nich przez dwa miesiące, a coś się zepsuje – czy to umowa najmu, zdolność kredytowa czy dojazd do pracy. Książka nazywa je „must-haves” i traktuje ich udział w dochodzie jako najważniejszą liczbę w budżecie, ponieważ decyduje ona o tym, ile miejsca zostaje na wszystko inne.

Trzydzieści procent idzie na wszystko, co możesz wstrzymać na miesiąc bez realnej szkody. Jedzenie na mieście i dostawy, streaming i inne subskrypcje, hobby, prezenty, podróże, ubrania ponad potrzebę, lepsza wersja rzeczy, którą już masz. Zasada jest tutaj celowo hojna. Budżet bez miejsca na zachcianki wytrzymuje około sześciu tygodni.

Ostatnia piąta część pokrywa fundusz awaryjny, składki emerytalne, cel oszczędnościowy i każdą spłatę długu powyżej minimum. Dodatkowe spłaty długów znajdują się tutaj, a nie w potrzebach, ponieważ są wyborem poprawiającym Twoją sytuację, dokładnie tak jak oszczędzanie. Dlatego kalkulator pokazuje oszczędności w skali roku, a nie tylko miesiąca. Kwota miesięczna to nawyk. Kwota roczna to wynik.

Kalkulator wykonuje trzy mnożenia i nic więcej. Potrzeby to dochód netto razy procent potrzeb, zachcianki to dochód razy procent zachcianek, oszczędności to dochód razy procent oszczędności. Kwoty tygodniowe dzielą przez 4,33 (średnia liczba tygodni w miesiącu), a roczne oszczędności mnożą przez 12. Ta prostota jest kluczowa. Zasada, którą możesz obliczyć w głowie, to zasada, którą faktycznie będziesz sprawdzać względem stanu konta.

Dwie rzeczy, których nie zrobi, celowo. Nie prosi o dochód brutto i nie szacuje podatku, ponieważ podatek zależy od kraju, statusu podatkowego i wielu innych czynników, których budżet nie powinien zgadywać; dochód netto to liczba na wyciągu z banku, którą już znasz. I nie zapisuje podziału. Każda wizyta zaczyna się od 50, 30 i 20, co irytuje osoby wracające co tydzień, ale to cena za stronę, która nie przechowuje o Tobie żadnych danych.

Gdzie podział się wygina, a gdzie pęka

Podział 50/30/20 to kształt, a kształty nie pasują do każdego.

Czynsz jest tym, gdzie zawodzi najpierw. W wielu miastach mieszkanie pochłania 35 do 45 procent dochodu netto dla jednej osoby, zostawiając 5 do 15 punktów na każdą inną potrzebę, więc pula potrzeb jest już wyczerpana przed zakupami spożywczymi. To najczęstszy powód, dla którego ktoś otwiera ten kalkulator, a potem go zamyka. Zmień podział na taki, który jest prawdziwy, np. 65/20/15, i traktuj różnicę między nim a 50/30/20 jako cel na najbliższy rok lub dwa, a nie jako porażkę na ten miesiąc. Przewodnik o niskich dochodach przeprowadza przez te dostosowania w kolejności ich wpływu na budżet.

Zasada zawodzi też na drugim końcu, ciszej. Ktoś z wysoką pensją może pokryć wszystkie potrzeby za 25 procent dochodu. Standardowy podział daje mu 30 procent na zachcianki i ogranicza oszczędności do 20, podczas gdy jego sytuacja pozwalałaby na 40 lub więcej. Nic w tej zasadzie nie zabrania oszczędzać więcej. Jej okrągłe liczby po prostu ułatwiają nieprzejmowanie się tym. Jeśli Twoje potrzeby mieszczą się poniżej połowy, lepszym podziałem jest: potrzeby tak jak są, oszczędności tak wysokie, jak możesz, a zachcianki to reszta.

Potem są szare strefy, które są mniej dramatyczne, ale powodują więcej kłopotów. Samochód to potrzeba dla dojazdów i zachcianka w wersji wyposażenia. Jedzenie to potrzeba, ale opłata za dostawę już nie. Plan telefoniczny to potrzeba; najnowszy telefon w dwuletnim kontrakcie zazwyczaj nie. Zasada nie rozstrzyga tego za Ciebie, a budżet, który wrzuca każdy graniczny wydatek do potrzeb, kończy z pulą potrzeb, która wygląda na nieuniknioną, podczas gdy jedna trzecia to wybór. Przewodnik o potrzebach kontra zachciankach omawia te przypadki jeden po drugim.

Duży dług zniekształca wszystko w inny sposób. Minimum znajduje się w potrzebach, a wszystko powyżej w oszczędnościach, co jest poprawne, ale może sprawić, że pula oszczędności wygląda zdrowo, podczas gdy nic faktycznie nie jest odkładane. Zapisz wewnątrz tych 20 procent, ile to spłata długu, a ile poduszka finansowa, aby ta druga nie zaokrągliła się po cichu do zera.

Na koniec, to ostrzeżenie, a nie wyjątek: podział to diagnostyka, a nie karta wyników. Potrzeby na poziomie 62 procent to coś, o czym warto wiedzieć i wokół czego planować, a nie test, którego nie zdałeś. Wskazówki budżetowe od instytucji publicznych, w tym arkusz CFPB, zaczynają w tym samym miejscu. Najpierw zapisz to, co jest prawdą.

Trzy wypłaty, trzy podziały

Czasami zasada po prostu pasuje. Dochód netto 3600 miesięcznie daje 1800 na potrzeby, 1080 na zachcianki i 720 na oszczędności. Realne potrzeby: czynsz 1150, media i telefon 180, jedzenie 380, bilet 90, minimalna rata karty 60. To 1860, trzy procent ponad limit. Wystarczająco blisko, by utrzymać standardowy podział i uciąć 60 z czegoś, prawdopodobnie z jedzenia. Zachcianki 1080 miesięcznie to około 250 tygodniowo, co jest komfortowe, a oszczędności dają 8640 rocznie.

Czynsz psuje to częściej. Przy dochodzie 2400 standardowy podział pozwala na 1200 na potrzeby, ale sam czynsz to 1050, a jedzenie, media, telefon i transport dodają kolejne 520, więc realne potrzeby to 1570, czyli 65 procent. Wpisz 65, 20 i 15 w pola podziału, a otrzymasz 1560, 480 i 360, w granicach 10 od tego, co faktycznie jest wydawane. To budżet, który ta osoba może utrzymać. To nie jest 50/30/20, a zapisanie tego sprawia, że realny problem staje się widoczny: około 370 miesięcznie kosztów stałych, co oznacza albo tańsze mieszkanie przy następnej umowie, albo podwyżkę.

Na górnym końcu liczby idą w drugą stronę. Dochód 8000 przy potrzebach 2600, czyli 32 procent. Standardowy podział dałby 2400 na zachcianki i zatrzymał oszczędności na 1600. Ustaw pola na 33/27/40, a otrzymasz 2640, 2160 i 3200, co daje 38400 rocznie odłożone. Pula zachcianek jest wciąż hojna. Pula oszczędności wreszcie wykonuje pracę, na którą pozwala dochód.

Zamiana kwoty zachcianek w limit

Podział na stronie to plan. To, czy przetrwa, zależy od tego, czy w zwykły wtorek widzisz, ile z puli zachcianek zostało. Do tego służy Cash Book.

Kalkulator daje Ci kwotę zachcianek. W Cash Book ta kwota staje się miesięcznym limitem w Budżetach, który wyświetla się pod dużą liczbą na ekranie głównym jako pozostała kwota i zmienia kolor na czerwony tylko wtedy, gdy przekroczysz limit. Dla wydatków, które ciągle uciekają – jedzenie, restauracje, cokolwiek jest Twoją szarą strefą – budżet dla konkretnego tagu z własnym paskiem postępu trzyma mniejszy limit wewnątrz puli. Pule definiujesz za pomocą tagów i kategorii: kategoria Zachcianki zawierająca tagi restauracje, dostawy i subskrypcje pokaże całą pulę w jednym miejscu w zakładce Wydatki.

Powodem, dla którego to działa tam, gdzie arkusze kalkulacyjne zawodzą, jest szybkość rejestrowania. Powiedzenie "czternaście pięćdziesiąt obiad" do rejestratora głosowego zajmuje trzy sekundy, paragon przez aparat zajmuje tyle samo, a płatność Apple Pay może zarejestrować się sama. Kiedy każdy zakup ląduje w aplikacji w momencie dokonania, limit na ekranie głównym jest prawdziwy, a prawdziwa liczba zmienia decyzje w sposób, w jaki comiesięczny przegląd nigdy tego nie zrobi.

Jeśli chcesz poznać szerszą rutynę wokół podziału, jak stworzyć miesięczny budżet, którego będziesz się trzymać omawia pierwszy miesiąc, przegląd i typowe sposoby, w jakie budżet dryfuje. Jak przestać kupować pod wpływem impulsu dotyczy konkretnie puli zachcianek i tego, dlaczego widzenie pozostałej kwoty jest najlepszym lekarstwem.

Inne narzędzia

Podział daje Ci miesięczną kwotę zachcianek; kalkulator dziennego limitu wydatków zamienia ją na liczbę dzienną do końca miesiąca, co łatwiej utrzymać w głowie przy kasie. Kalkulator celu oszczędnościowego bierze 20 procent i mówi, kiedy osiągniesz konkretny cel. Kalkulator kosztów subskrypcji sumuje powtarzające się wydatki, które zazwyczaj ukrywają się w zachciankach. Kalkulator małych zakupów pokazuje, ile codzienny nawyk kosztuje miesięcznie i rocznie, a kalkulator godzin pracy wycenia każdy zakup w czasie, który zajęło zarobienie na niego.

Co dalej

Zacznij od kwoty, którą kalkulator podaje dla zachcianek, i ustaw ją jako miesięczny limit. Pozwól minąć jednemu pełnemu miesiącowi, rejestruj wszystko, a następnie sprawdź zakładkę Wydatki w Statystykach, aby zobaczyć, jak realny podział wypada w porównaniu z tym na tej stronie. Jeśli potrzeby przekroczyły 50 procent, przewodnik o niskich dochodach to kolejna lektura. Jeśli zachcianki znacznie przekroczyły 30, przewodnik o zakupach impulsywnych będzie odpowiedni. Jeśli podział pasował, kwota oszczędności to liczba do zautomatyzowania, a kalkulator celu oszczędnościowego powie Ci, co za nią kupisz i kiedy.

Zasada nie jest testem, który zdajesz. To sposób na widzenie trzech liczb zamiast trzydziestu i zauważenie, która z nich po cichu się zmieniała.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.