Jak przestać kupować pod wpływem impulsu: 5 sprawdzonych metod

Kupowanie pod wpływem impulsu nie jest wadą charakteru. To przewidywalna reakcja na to, jak obecnie działają płatności: pieniądze znikają, zanim zdążysz to poczuć, a zapis o tym ląduje w miejscu, do którego nigdy nie zaglądasz.

Obie te rzeczy można naprawić i żadna z nich nie wymaga silnej woli ani poczucia winy z powodu zakupu butów.

Dlaczego kupowanie pod wpływem impulsu jest łatwiejsze niż kiedyś?

Zmieniły się dwie rzeczy i obie mają charakter strukturalny, a nie osobisty.

Płacenie boli mniej. Ekonomiści behawioralni nazywają ten dyskomfort „bólem płacenia”; Prelec i Loewenstein opisali go w 1998 roku jako koszt psychiczny, który równoważy przyjemność z posiadania rzeczy. Wykazali, że zależy on od tego, jak ściśle płatność jest powiązana z zakupem. Gotówka jest powiązana ściśle. Odliczasz banknoty, portfel wyraźnie chudnie, cała transakcja jest małym wydarzeniem z początkiem i końcem. Karta jest luźniejsza. Zapisana karta za przyciskiem „kup teraz” jest jeszcze luźniejsza, a telefon zbliżony do terminala ledwo rejestruje się jako wydarzenie. Badania terenowe Somana wykazały, że wraz ze spadkiem przejrzystości płatności, wydatki rosną, a pamięć o nich słabnie. Istnieje nawet wersja neurologiczna: Knutson i współpracownicy odkryli, że zbyt wysoka cena aktywuje wyspę – obszar mózgu związany z przewidywaniem straty – co skutecznie powstrzymuje przed zakupem. Płatności bez tarcia to w istocie system pomijający ten krok.

Drugą zmianą jest to, że rejestr wydatków zniknął z pola widzenia. Gdy wydatki były głównie gotówkowe, portfel był rejestrem i czułeś wagę pozostałych pieniędzy. Teraz to aplikacja bankowa, którą otwierasz dwa razy w miesiącu, gdzie wydatek 9 sprzed trzech tygodni zlewa się z czterdziestoma innymi. Ta luka między wydawaniem a świadomością wydatków to miejsce, w którym żyją zakupy impulsywne.

Wszystko poniżej robi jedną z dwóch rzeczy: przywraca odrobinę tarcia w płaceniu lub przywraca zapis tam, gdzie możesz go zobaczyć.

Metoda 1: notuj w momencie zakupu

To metoda, która działa, a którą ludzie pomijają, bo brzmi zbyt błaho.

Trzy sekundy. Tyle kosztuje zanotowanie zakupu w momencie jego dokonania. Te trzy sekundy to pauza – dokładnie to, co usunęły płatności jednym kliknięciem.

Szybkość jest kluczowa. Jeśli notowanie oznacza zbieranie paragonów i wpisywanie ich do arkusza w niedzielę, to się nie uda, a efekt świadomości nigdy nie wystartuje. Zapisz, co wydałeś wychodząc ze sklepu, zrób zdjęcie paragonu lub użyj trzech stuknięć na klawiaturze. W przypadku kart, automatyzacja Apple Pay loguje płatność sama, a wpis pojawia się na ekranie sekundy po transakcji, co samo w sobie jest cichym przypomnieniem.

Dodaj tag, będąc jeszcze na miejscu. „Zakupy” działają. „Impuls” jako osobny tag działa lepiej, bo pod koniec miesiąca chcesz widzieć tę liczbę w osobnej linii, gdzie nie ukryje się za zakupami spożywczymi.

Metoda 2: zasada 24 godzin

Każdy nieplanowany zakup powyżej ustalonego progu czeka dobę. To cała zasada.

Działa, ponieważ większość impulsywnych zakupów jest wyzwalana przez coś w otoczeniu: licznik czasu, wystawę sklepową czy po prostu ciężki dzień w pracy. Żadna z tych rzeczy nie przetrwa nocy, więc rano wyzwalacz wyparowuje, a przedmiot albo nadal ma sens, albo przestaje mieć znaczenie bez konieczności przekonywania samego siebie.

Jutro argumentuje za Ciebie. To cały trik.

Bądź jednak uczciwy wobec dowodów. To praktyka zalecana przez organizacje konsumenckie, a nie wynik kontrolowanych badań, ale zasługuje na swoje miejsce, bo celuje w zakupy na tyle duże, by wpłynąć na miesięczny budżet. Ustal próg tam, gdzie zauważyłbyś stratę. Zapisz przedmiot jako „prawie-zakup”, aby opóźnienie było widoczne i abyś nie spędzał dnia, próbując nie myśleć o kurtce.

Metoda 3: przelicz cenę na godziny pracy

Pieniądze są abstrakcyjne. Czas nie.

Podziel cenę przez swoją stawkę godzinową na rękę, a kurtka za 90 stanie się czterema godzinami pracy przy stawce 22. To zmienia pytanie „czy mnie na to stać” na „czy to jest warte czterech godzin pracy”. Inne pytanie, często inna odpowiedź.

Działa najlepiej w przedziale od 50 do 300, gdzie liczba godzin jest odczuwalna, ale nie staje się jeszcze abstrakcyjna. Oblicz swoją stawkę raz za pomocą kalkulatora godzin pracy i zapamiętaj ją. Dla drobiazgów kalkulator małych zakupów pokazuje, ile nawyk za 6 kosztuje Cię do grudnia.

Metoda 4: wypisz się z powiadomień

Wiele impulsywnych zakupów zaczyna się od powiadomienia. Newslettery, powiadomienia aplikacji, przypomnienia o „rzeczach w koszyku” – wszystko to istnieje, by wyprodukować moment, z którego płatność jednym kliknięciem usuwa tarcie.

Nie możesz przeprojektować ich strony płatności. Możesz jednak zdecydować, czy będziesz otrzymywać przypomnienia, by ją odwiedzić.

Zrób to za jednym zamachem. Dwadzieścia minut, większość czasu spędzona na czekaniu na strony z potwierdzeniem wypisania, i nigdy więcej nie musisz tego robić, o ile nie wpiszesz adresu w wyskakujące okienko z rabatem. Wyłącz powiadomienia dla aplikacji zakupowych. Następnie usuń zapisaną kartę z dwóch lub trzech stron, na których najczęściej kupujesz pod wpływem impulsu, aby kolejny zakup wymagał wstania i znalezienia karty. To nie jest duże tarcie. To właściwy rodzaj tarcia, bo zamienia odruch z powrotem w decyzję.

Metoda 5: gotówka dla kategorii, w której tracisz kontrolę

Odkrycie Somana dotyczące przejrzystości prowadzi do praktycznych wniosków. Znajdź jedną kategorię, w której grupują się impulsywne zakupy i przez miesiąc płać za nią tylko gotówką. Tylko za tę jedną.

Przekazywanie banknotów to najbardziej przejrzysta forma płatności, a chudnący portfel to informacja zwrotna, której nie da Ci żadna karta. To właśnie była metoda kopertowa, na długo przed istnieniem aplikacji: wypłać miesięczną kwotę, trzymaj ją osobno, a gdy się skończy – koniec. Śledź gotówkę jako osobne konto, aby obraz całości był kompletny, co opisuje przewodnik po śledzeniu wydatków gotówkowych.

Miesiąc zazwyczaj wystarcza. Większość ludzi wraca do kart z już zmienionym nawykiem.

Jak notować zakup, którego prawie dokonałeś

„Prawie-zakup” to najbardziej użyteczna transakcja w dzienniku impulsów, a prawie nikt jej nie rejestruje. Kiedy zasada 24 godzin coś wyłapie lub odłożysz przedmiot na półkę, zapisz go mimo wszystko w realnej cenie z notatką, co to było.

Są dwa powody. To czyni zasadę konkretną – zamiast pamiętać, by czegoś nie kupić, masz to zapisane i możesz spojrzeć na to jutro z chłodniejszą głową. A pod koniec miesiąca masz listę tego, czego nie wydałeś, z sumą pod spodem.

Ta suma robi więcej pracy niż jakakolwiek rada na tej stronie.

Trzymaj je z dala od realnych wydatków, nadając im osobne konto. Dodaj konto o nazwie „Prawie” obok kont kart i gotówki. Ekran główny pozostaje czysty, a przełączenie na „Prawie” pokazuje wszystkie takie sytuacje. Traktuj to saldo jak wynik w grze, a nie pieniądze. Jeśli „prawie-zakup” zamieni się w realny zakup następnego dnia, zapisz go na karcie i usuń wpis z konta „Prawie”.

Co zmienia miesiąc notowania

Pierwszą rzeczą, która się zmienia, nie są wydatki. To moment Twojej uwagi. W ciągu około tygodnia notowanie zaczyna pojawiać się sekundę przed zakupem, a nie sekundę po – i ta sekunda często wystarcza. Ludzie opisują, jak słyszą samych siebie mówiących „jedenaście dolarów, przekąski”, stojąc przy kasie, po czym rezygnują z zakupu.

Druga zmiana pojawia się pod koniec miesiąca w Statystykach, gdy linia impulsów pojawia się obok zakupów spożywczych i czynszu. Dla większości osób to pierwszy raz, gdy ta liczba zaistniała jako liczba. Zazwyczaj jest większa, niż się wydawało. W przeciwieństwie do wyciągu z banku, przychodzi posortowana, więc widzisz, że to głównie jeden rodzaj rzeczy, o jednej porze dnia, z jednego lub dwóch miejsc. Tak konkretny wzorzec pozwala działać w sposób, w jaki ogólne „wydawaj mniej” nigdy nie pozwalało.

Trzecia zmiana to trzymanie się budżetu. Limit na wydatki uznaniowe działa tylko wtedy, gdy wydatki są na jego tle widoczne. Gdy już są, linia „pozostało 140” robi robotę, z którą silna wola radziła sobie słabo. Przewodnik po miesięcznym budżecie, którego się trzymasz zaczyna się właśnie tutaj.

Niektóre rzeczy się nie zmieniają i udawanie, że jest inaczej, byłoby nieuczciwe. Nadal będziesz kupować rzeczy, których nie planowałeś. Niektóre z nich będą dobrymi decyzjami. Zero nieplanowanych zakupów nie jest celem i byłoby dość smutnym miejscem.

To nie jest kwestia silnej woli ani wstydu

Większość porad dotyczących kupowania pod wpływem impulsu to listy rzeczy, z powodu których należy czuć się źle. To zawodzi, ponieważ poczucie winy sprawia, że ludzie unikają patrzenia na wydatki, a brak patrzenia jest mechanizmem podtrzymującym nawyk.

Powyższe metody służą patrzeniu. Płatność w momencie, gdy się dzieje. Cena w godzinach. „Prawie-zakupy” na liście. Jeden tag obok innych pod koniec miesiąca. Żadna z nich nie prosi, byś chciał mniej; prosi, byś zauważył to, czego chcesz, przez sekundę, zanim płatność zostanie sfinalizowana.

Jeśli wydatki wydają się wymykać spod kontroli, a nie tylko być nieuporządkowane, lub prowadzą do długów, których nie możesz pokryć, to inna sytuacja, a nawyk notowania nie jest odpowiednim narzędziem. Organizacje non-profit zajmujące się doradztwem kredytowym istnieją dokładnie po to. Korzystanie z nich to praktyczny krok, a nie przyznanie się do porażki.

Na czym to bazuje

Mechanizm opiera się na pracy Preleca i Loewensteina z 1998 roku wprowadzającej pojęcie bólu płacenia, badaniach terenowych Somana z 2003 roku pokazujących, że mniej przejrzyste formy płatności zwiększają konsumpcję, oraz pracy neuroobrazowej Knutsona z 2007 roku łączącej wysokie ceny z aktywnością przewidywania straty. Raport SHED Rezerwy Federalnej dostarcza tła, jak wiele gospodarstw domowych znajduje się o jeden nieplanowany wydatek od kłopotów, dlatego każda metoda tutaj promuje widoczność ponad restrykcje.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.