Zasada 50/30/20 przy niskich dochodach – jak budżetować? Cash Book

Zasada 50/30/20 nie sprawdza się przy niskich dochodach. Została stworzona dla gospodarstw domowych, w których czynsz, rachunki i jedzenie mieszczą się w połowie dochodów. W drogim mieście sam czynsz może pochłaniać 40 procent dochodu netto, opieka nad dzieckiem kolejne 20 – w takiej sytuacji zasada narzuca kategorię wydatków koniecznych, która jest przekroczona jeszcze przed rozpoczęciem miesiąca.

Udawanie, że jest inaczej, sprawia, że ludzie rezygnują z budżetowania. Ustawiasz budżet, w drugim tygodniu ponosisz porażkę, uznajesz, że budżetowanie nie jest dla Ciebie i przestajesz. Zasada była błędna, nie Ty.

Ta strona nie próbuje wymuszać sztywnego podziału. Pokazuje, jak zapisać prawdziwy podział, zachować elementy zasady, które działają przy każdym dochodzie, i pracować nad różnicą w kolejności, która przynosi największe efekty. Kalkulator budżetu 50/30/20 akceptuje każdy podział, a poniższe liczby warto w nim wpisać.

Liczba, od której wszystko zależy

Cały przewodnik opiera się na jednej wartości: udziale wydatków koniecznych w dochodach, policzonym uczciwie. Uczciwie oznacza dwie rzeczy: przyjemności nie są wpisywane jako potrzeby, aby budżet wydawał się nieunikniony, a potrzeby nie są ukrywane jako przyjemności, by poprawić statystyki. Przewodnik po potrzebach i przyjemnościach zawiera tabelę klasyfikacji; w skrócie: potrzeba to płatność, której brak w ciągu miesiąca lub dwóch niesie realne konsekwencje, wliczając w to minimalne raty długów.

Podlicz wydatki z jednego miesiąca. Podziel przez dochód netto. Jeśli wyjdzie 68 procent, to nie jest ocena. To fakt, na którym budujesz budżet. Wiedza, że to 68 procent, jest znacznie bardziej użyteczna niż udawanie, że to 50, a potem zastanawianie się, dlaczego kategoria przyjemności wyczerpuje się w połowie miesiąca.

Coroczne badanie Federal Reserve (Survey of Household Economics and Decisionmaking) od lat sprawdza, czy dorośli byliby w stanie pokryć nieoczekiwany wydatek kilkuset dolarów z oszczędności. Co roku znaczna część odpowiada, że nie. Udział wydatków koniecznych powyżej 60 procent nie jest niczym niezwykłym. Jest na tyle powszechny, że to zasada wymaga dostosowania, a nie Twoje życie.

Pięć kroków, od najważniejszych

Ułożone według wpływu na budżet, a nie łatwości wdrożenia. Pierwsze dwa są powolne, ale znaczące. Ostatnie trzy są szybkie i drobne.

Zacznij od zapisania prawdziwego podziału. Przy wydatkach koniecznych na poziomie 68 procent, wpisz 68 w kalkulator, a przyjemności i oszczędności niech dzielą pozostałe 32 procent. Rozsądny podział początkowy to 68/24/8. Dwie zasady rządzą resztą: zachowaj choćby niewielką kwotę na oszczędności, bo poduszka finansowa chroni przed długami, które tylko zwiększają wydatki konieczne. Zostaw też wystarczająco dużo na przyjemności, bo budżet bez nich wytrzyma około sześciu tygodni. Przy dochodzie $2,400, podział 68/24/8 to $1,632 na potrzeby, $576 na przyjemności i $192 na oszczędności. Zapisane na papierze, to plan. Pozostawione jako niedziałające 50/30/20, to źródło poczucia winy.

Mieszkanie jest następne, ponieważ to największy wydatek i najtrudniejszy do zmiany – zmienia się tylko przy przedłużeniu umowy lub przeprowadzce. Dlatego musi być na szczycie listy: jeśli nic nie postanowisz teraz, kolejna umowa przyjdzie bez planu i liczba pozostanie taka sama. Decyzja rzadko jest dramatyczna: pokój mniej, dzielnica dalej od centrum, współlokator, mniejsze mieszkanie. W przykładzie z $2,400, zmiana czynszu z $1,050 na $900 obniża udział potrzeb z 68 do około 62 procent.

Transport to dla większości drugi największy wydatek i w przeciwieństwie do mieszkania, można go zmienić w trakcie roku. Drugi samochód używany dla wygody, auto zamiast biletu miesięcznego, miejsce parkingowe, dłuższe dojazdy wybrane dla tańszego mieszkania, które kosztują różnicę w paliwie. Przeliczenie tego jest nudne, ale opłacalne. Sprzedaż auta, które kosztuje $350 miesięcznie (rata, ubezpieczenie, paliwo) i zamiana na bilet za $90, obniża wydatki konieczne o około 11 punktów procentowych.

Potem odnowienia: ubezpieczenia, plany telefoniczne i internetowe oraz subskrypcje zakwalifikowane jako potrzeby. Większość ludzi akceptuje cenę, którą oferuje dostawca. Telefon z pytaniem o lepszą ofertę, zmiana operatora lub rezygnacja z niepotrzebnych usług zazwyczaj oszczędza kilka procent dochodu. To mała dźwignia, ale jedyna, którą możesz uruchomić w tym miesiącu.

Zakupy spożywcze i minimalne raty długów są na końcu, bo zmieniają się powoli. Jedzenie to potrzeba, ale w sklepie masz wybór: gdzie kupujesz, ile produktów premium, ile przekąsek. 15-procentowa redukcja rachunku $400 to $60 miesięcznie, czyli 2.5 procent dochodu z przykładu. Minimalne raty długów spadają tylko wraz ze zmniejszaniem salda, a każda dodatkowa wpłata (którą zasada traktuje jako oszczędności) obniża przyszłe minimum.

Rok przy dochodzie $2,400

Żaden z tych kroków nie jest heroiczny i gospodarstwo domowe nigdy nie osiąga 50/30/20. Przechodzi jednak z 8 procent oszczędności do 18 w ciągu roku, a kategoria przyjemności rośnie zamiast maleć. Do tego służy ta zasada przy niskich dochodach. To nie cel do osiągnięcia, a kierunek i sposób na sprawdzenie, czy zmiany działają.

Co pozostaje po dostosowaniu

Trzy rzeczy pozostają nienaruszone.

Po pierwsze, kategorie. Trzy grupy zamiast trzydziestu to powód, dla którego ta zasada jest łatwiejsza do utrzymania niż budżetowanie pozycja po pozycji. Wiedza, że potrzeby to 63 procent, a przyjemności 26, wystarczy do podjęcia większości decyzji.

Po drugie, nawyk oszczędzania. Oszczędności na poziomie 5 czy 8 procent są małe w kwocie, ale duże w skutkach: oznaczają, że masz skąd wziąć pieniądze na nieprzewidziany wydatek bez użycia karty kredytowej.

Po trzecie, kategoria przyjemności jako liczba, którą możesz obserwować. $576 miesięcznie to około $130 tygodniowo. W Cash Book staje się to miesięcznym limitem w Budżetach, pokazywanym jako kwota pozostała do wydania, a każdy zakup dodany głosowo lub przez aparat pomniejsza tę sumę. Gdy kategoria przyjemności jest mała, śledzenie jej w czasie rzeczywistym jest kluczowe, bo margines błędu na gorszy tydzień jest mniejszy.

Gdy matematyka nie pozostawia miejsca

Czasami wydatki przewyższają dochody i żaden podział nie sumuje się do 100. To nie jest problem z budżetowaniem i ten przewodnik go nie rozwiąże. Istnieje bezpłatna, bezstronna pomoc: w wielu krajach działają organizacje non-profit oferujące wsparcie w kwestii priorytetowych rachunków i układów ratalnych. Jeśli dług rośnie z miesiąca na miesiąc, porozmawiaj z kimś takim przed kolejnym terminem płatności. Budżet w takiej sytuacji może jedynie pokazać strukturę problemu na tyle wyraźnie, by móc go opisać komuś, kto może pomóc.

Podział 65/25/10 to działający budżet, a dystans do 50/30/20 to kierunek, a nie zarzut wobec Ciebie. Jak stworzyć miesięczny budżet, którego będziesz się trzymać opisuje rutynę wokół każdego podziału, który zdecydujesz się wpisać.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.

Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.