🪫

วิธีจัดการงบประมาณ 50/30/20 เมื่อรายได้น้อยและค่าใช้จ่ายจำเป็นสูง - Cash Book

โดย 02apps studio · เผยแพร่เมื่อ 12 กันยายน 2569 · อัปเดตเมื่อ 12 กันยายน 2569

คำตอบแบบรวดเร็ว

เมื่อค่าใช้จ่ายจำเป็นเกิน 50% ของรายได้สุทธิ กฎ 50/30/20 จะใช้ไม่ได้ผล และการฝืนทำตามจะทำให้คุณคุมงบประมาณไม่ได้ วิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุดคือการจดบันทึกค่าใช้จ่ายจำเป็นตามจริงก่อน แล้วค่อยปรับส่วนที่เหลือ: พยายามออมเงินไว้บ้างแม้เพียง 5% เพื่อสร้างนิสัย และให้งบส่วนตัวเท่าที่เหลืออยู่ การแบ่งสัดส่วนแบบ 65/25/10 หรือ 70/25/5 ถือเป็นงบประมาณที่ใช้งานได้จริง ส่วนต่างที่เหลือคือสิ่งที่คุณต้องค่อยๆ ปรับลดค่าใช้จ่ายคงที่หรือเพิ่มรายได้ในระยะยาว ไม่ใช่แค่ในเดือนนี้

กฎ 50/30/20 อาจไม่เหมาะกับผู้ที่มีรายได้จำกัด กฎนี้ถูกเขียนขึ้นสำหรับครัวเรือนที่ค่าเช่า บิล และค่าอาหารรวมกันแล้วไม่เกินครึ่งหนึ่งของรายได้สุทธิ แต่ในเมืองใหญ่ ค่าที่พักอาจสูงถึง 40% ของรายได้ ค่าดูแลบุตรอีก 20% ซึ่งทำให้งบส่วนค่าใช้จ่ายจำเป็นเต็มตั้งแต่ยังไม่เริ่มเดือนใหม่

การฝืนทำตามกฎนี้คือสาเหตุที่ทำให้หลายคนล้มเลิก คุณตั้งงบประมาณไว้ แต่พอสัปดาห์ที่สองก็ทำไม่ได้ตามเป้า จนตัดสินใจว่าการทำงบประมาณเป็นเรื่องยากและเลิกทำไปในที่สุด ปัญหาอยู่ที่ตัวกฎ ไม่ใช่ตัวคุณ

ดังนั้น หน้านี้จะไม่บังคับให้คุณทำตามสัดส่วนเดิม แต่จะแสดงวิธีบันทึกงบประมาณตามความเป็นจริง รักษาหลักการที่ยังใช้ได้ และจัดการกับส่วนต่างตามลำดับความสำคัญ เครื่องคำนวณงบประมาณ 50/30/20 รองรับทุกสัดส่วนที่คุณกรอก และตัวเลขด้านล่างนี้คือสิ่งที่คุณควรนำไปใช้

ตัวเลขที่สำคัญที่สุด

ตัวเลขเดียวที่กำหนดทุกอย่างคือ สัดส่วนของรายได้สุทธิที่ใช้ไปกับค่าใช้จ่ายจำเป็น โดยต้องนับตามจริง คำว่า "ตามจริง" หมายถึงสองอย่าง: อย่าเอาค่าใช้จ่ายส่วนตัวมานับเป็นค่าใช้จ่ายจำเป็นเพื่อให้งบดูดี และอย่าเอาค่าใช้จ่ายจำเป็นไปซ่อนในหมวดอื่น คู่มือแยกค่าใช้จ่ายจำเป็นและส่วนตัว มีตารางช่วยแยกประเภทให้ สรุปสั้นๆ คือ ค่าใช้จ่ายจำเป็นคือสิ่งที่มีผลกระทบจริงหากคุณหยุดจ่ายภายใน 1-2 เดือน รวมถึงยอดชำระหนี้ขั้นต่ำด้วย

ลองรวมค่าใช้จ่ายเหล่านี้ในหนึ่งเดือนแล้วหารด้วยรายได้สุทธิ สมมติว่าได้ 68% นี่ไม่ใช่คะแนนสอบ แต่มันคือความเป็นจริงที่คุณต้องใช้ทำงบประมาณ การรู้ว่าคือ 68% มีประโยชน์กว่าการหลอกตัวเองว่าเป็น 50% แล้วสงสัยว่าทำไมเงินส่วนตัวถึงหมดตั้งแต่กลางเดือน

ผลสำรวจจาก Federal Reserve พบว่าผู้ใหญ่จำนวนมากไม่สามารถรับมือกับค่าใช้จ่ายฉุกเฉินเพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์ได้ ดังนั้นการที่ค่าใช้จ่ายจำเป็นสูงกว่า 60% จึงไม่ใช่เรื่องแปลก เป็นเรื่องปกติที่กฎนี้ต้องถูกปรับให้เข้ากับสถานการณ์ของคุณ

5 ขั้นตอนการปรับงบ เริ่มจากจุดที่เห็นผลมากที่สุด

เรียงตามลำดับผลกระทบ ไม่ใช่ความง่าย สองข้อแรกอาจใช้เวลาและเห็นผลชัดเจน ส่วนสามข้อหลังทำได้เร็วและเห็นผลเล็กน้อย

เริ่มจากการจดสัดส่วนตามจริง หากค่าใช้จ่ายจำเป็นคือ 68% ให้กรอก 68 ลงในเครื่องคำนวณ แล้วปล่อยให้ค่าใช้จ่ายส่วนตัวและเงินออมแบ่งส่วนที่เหลือ 32% ไป สัดส่วนที่เหมาะสมอาจเป็น 68/24/8 โดยมีหลักการคือ: ต้องมีการออมแม้เพียงเล็กน้อย เพราะเงินสำรองคือสิ่งที่ป้องกันไม่ให้บิลฉุกเฉินกลายเป็นหนี้ และต้องเหลือเงินส่วนตัวไว้บ้าง เพราะงบที่ไม่มีความสุขเลยจะอยู่ได้ไม่เกิน 6 สัปดาห์ หากรายได้สุทธิ $2,400 สัดส่วน 68/24/8 จะเท่ากับ $1,632 สำหรับค่าใช้จ่ายจำเป็น, $576 สำหรับส่วนตัว และ $192 สำหรับเงินออม นี่คือแผนการที่ทำได้จริง ไม่ใช่ความรู้สึกผิดจากการทำตามกฎ 50/30/20 ไม่สำเร็จ

ค่าที่พักคือลำดับถัดไป เพราะเป็นค่าใช้จ่ายที่ใหญ่ที่สุดและเปลี่ยนยากที่สุด จะเปลี่ยนได้ก็ต่อเมื่อต่อสัญญาหรือย้ายที่อยู่ นี่คือเหตุผลที่ต้องวางแผนไว้ล่วงหน้า การตัดสินใจอาจไม่จำเป็นต้องรุนแรง เช่น การลดขนาดห้อง หรือย้ายไปทำเลที่เดินทางสะดวกขึ้น ในตัวอย่างรายได้ $2,400 หากลดค่าเช่าจาก $1,050 เหลือ $900 จะช่วยลดสัดส่วนค่าใช้จ่ายจำเป็นจาก 68% เหลือประมาณ 62%

ค่าเดินทางคือค่าใช้จ่ายจำเป็นอันดับสองสำหรับคนส่วนใหญ่ และเปลี่ยนได้ทันที เช่น การขายรถที่ไม่ได้จำเป็นเพื่อใช้ระบบขนส่งสาธารณะ การคำนวณตัวเลขเหล่านี้อาจดูน่าเบื่อแต่คุ้มค่า การขายรถที่เสียค่าผ่อน ประกัน และน้ำมันรวม $350 ต่อเดือน แล้วเปลี่ยนมาใช้บัตรโดยสารราคา $90 จะช่วยลดสัดส่วนค่าใช้จ่ายจำเป็นได้ถึง 11 จุด

จากนั้นคือการต่อสัญญาต่างๆ เช่น ประกัน อินเทอร์เน็ต และค่าสมาชิกที่เคยนับเป็นค่าใช้จ่ายจำเป็น การโทรไปต่อรองหรือเปลี่ยนผู้ให้บริการมักช่วยประหยัดเงินได้เล็กน้อย แม้จะเป็นส่วนเล็กๆ แต่เป็นสิ่งเดียวที่คุณทำได้ทันทีในเดือนนี้

ค่าอาหารและยอดหนี้ขั้นต่ำมาเป็นลำดับสุดท้ายเพราะปรับลดได้ช้า ค่าอาหารเป็นสิ่งจำเป็นแต่ปรับเปลี่ยนได้ตามแหล่งซื้อหรือแบรนด์สินค้า การลดค่าอาหารลง 15% จาก $400 จะประหยัดได้ $60 ต่อเดือน หรือ 2.5% ของรายได้ ส่วนยอดหนี้ขั้นต่ำจะลดลงเมื่อเงินต้นลดลง การจ่ายเพิ่มจากขั้นต่ำจะช่วยให้ยอดหนี้เดือนถัดไปลดลง

ตัวอย่างการจัดการเงินใน 1 ปี (รายได้ $2,400)

เดือน	การเปลี่ยนแปลง	ค่าใช้จ่ายจำเป็น	สัดส่วน
1	บันทึกตามจริง	$1,632 (68%)	68/24/8
3	เปลี่ยนแพ็กเกจมือถือและประกัน	$1,572 (66%)	66/25/9
6	ปรับเปลี่ยนการซื้อของกินของใช้	$1,512 (63%)	63/26/11
9	ต่อสัญญาเช่า ย้ายที่อยู่เล็กลง	$1,362 (57%)	57/28/15
12	ปิดยอดหนี้บัตร ยอดขั้นต่ำหายไป	$1,302 (54%)	54/28/18

ไม่มีขั้นตอนไหนที่ดูยิ่งใหญ่ และครัวเรือนนี้อาจไม่ถึงเป้า 50/30/20 แต่การออมเงินเพิ่มจาก 8% เป็น 18% ในหนึ่งปี และงบส่วนตัวที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยคือความสำเร็จ นี่คือสิ่งที่กฎนี้ควรจะเป็นสำหรับคนรายได้น้อย ไม่ใช่เป้าหมายที่ต้องทำให้ได้ แต่เป็นทิศทางที่ควรเดินไป

สิ่งที่ยังคงอยู่

สามสิ่งที่ยังคงใช้ได้ผล:

การแบ่งหมวดหมู่: การมี 3 หมวดแทนที่จะเป็น 30 หมวดช่วยให้คุมงบได้ง่ายกว่า และการรู้ว่าค่าใช้จ่ายจำเป็นคือ 63% และส่วนตัวคือ 26% ก็เพียงพอต่อการตัดสินใจใช้เงิน

นิสัยการออม: การออม 5-8% แม้จะดูน้อยแต่มีผลมาก เพราะมันหมายความว่าคุณมีเงินสำรองสำหรับเหตุฉุกเฉินโดยไม่ต้องพึ่งบัตรเครดิต

งบส่วนตัว: เงิน $576 ต่อเดือน หรือประมาณ $130 ต่อสัปดาห์ ใน Cash Book คุณสามารถตั้งเป็นงบรายเดือนใน Budgets ซึ่งจะแสดงยอดคงเหลือ และทุกการใช้จ่ายที่บันทึกผ่าน เสียง หรือกล้องจะช่วยตัดยอดให้เห็นแบบเรียลไทม์ ยิ่งงบส่วนตัวน้อย การเห็นยอดคงเหลือแบบเรียลไทม์ยิ่งสำคัญ

เมื่อรายได้ไม่เพียงพอ

บางครั้งค่าใช้จ่ายจำเป็นเกินรายได้และไม่มีสัดส่วนไหนที่ลงตัว นี่ไม่ใช่ปัญหาของการทำงบประมาณและคู่มือนี้อาจช่วยไม่ได้ทั้งหมด ควรขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานภาครัฐหรือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่ให้คำปรึกษาเรื่องหนี้สินและสวัสดิการ หากหนี้สินเพิ่มขึ้นทุกเดือน ให้รีบปรึกษาผู้เชี่ยวชาญก่อนถึงกำหนดต่อสัญญา สิ่งที่งบประมาณทำได้ในสถานการณ์นี้คือการแสดงภาพรวมปัญหาให้ชัดเจนเพื่อนำไปปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

สัดส่วน 65/25/10 ถือเป็นงบประมาณที่ใช้งานได้ และระยะห่างจากจุดนั้นไปสู่ 50/30/20 คือทิศทาง ไม่ใช่ความล้มเหลว วิธีทำงบประมาณรายเดือนที่ทำได้จริง จะช่วยแนะนำกิจวัตรการทำงบประมาณสำหรับสัดส่วนที่คุณเลือกใช้

ดาวน์โหลด Cash Book บน App Storeฟรี 7 วัน จ่ายเพียง $19.99 ครั้งเดียวใช้งานได้ตลอดชีพ

คำถามที่พบบ่อย

ถ้าค่าใช้จ่ายจำเป็นสูงถึง 70% ของรายได้ควรทำอย่างไร?

คุณสามารถใช้สัดส่วน 70/25/5 ได้เลย ซึ่งถือเป็นงบประมาณที่ถูกต้องและใช้งานได้จริง การออมเงิน 5% ช่วยให้คุณมีนิสัยการออมและมีเงินสำรองเล็กน้อย ส่วน 25% สำหรับค่าใช้จ่ายส่วนตัวก็ยังเพียงพอต่อการใช้ชีวิต เป้าหมายของการทำงบประมาณคือการรู้ตัวเลขค่าใช้จ่ายคงที่ที่แท้จริงเพื่อวางแผน ไม่ใช่การพยายามทำตามสัดส่วนให้ได้เป๊ะๆ

ควรหยุดออมเงินไปเลยไหมถ้าเงินตึงมือ?

ไม่ควร หากเป็นไปได้ให้เก็บออมไว้บ้างแม้เพียง 2 หรือ 3% เงินสำรองก้อนเล็กๆ นี้จะช่วยป้องกันไม่ให้ค่าใช้จ่ายฉุกเฉินกลายเป็นหนี้สิน ซึ่งจะยิ่งทำให้สัดส่วนค่าใช้จ่ายจำเป็นของคุณสูงขึ้นไปอีก หน่วยงานด้านการเงินหลายแห่งแนะนำให้มีเงินสำรองฉุกเฉินก่อนเป้าหมายอื่นเสมอ ให้หยุดออมเฉพาะในเดือนที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้น

งบประมาณแบบ 60/30/10 ใช้ได้ไหม?

ได้แน่นอน สัดส่วนใดก็ตามที่สะท้อนค่าใช้จ่ายจำเป็นที่แท้จริงของคุณและมีการออมเงินถือเป็นงบประมาณที่ใช้งานได้ ตัวเลขในกฎ 50/30/20 เป็นเพียงเกณฑ์มาตรฐาน ไม่ใช่กฎตายตัว สิ่งสำคัญคือสัดส่วนทั้งสามต้องรวมกันได้ 100% บันทึกค่าใช้จ่ายจำเป็นตามจริง และคุณรู้ว่าส่วนไหนที่ต้องการปรับเปลี่ยนในปีถัดไป

ค่าใช้จ่ายจำเป็นส่วนไหนที่ลดได้จริง?

เรียงตามลำดับผลกระทบ: ค่าที่พัก (เมื่อถึงเวลาต่อสัญญาหรือย้าย), ค่าเดินทาง (ปรับเปลี่ยนวิธีการเดินทาง), ค่าประกันและแพ็กเกจมือถือ (เปรียบเทียบราคาตอนต่อสัญญา), ค่าอาหาร (เปลี่ยนแหล่งซื้อหรือลดของฟุ่มเฟือย) และค่าสมาชิกต่างๆ ที่เคยคิดว่าเป็นสิ่งจำเป็นแต่จริงๆ แล้วไม่ใช่ ส่วนยอดหนี้ขั้นต่ำจะลดลงได้ก็ต่อเมื่อเงินต้นลดลง ซึ่งต้องใช้เวลา

กฎ 50/30/20 ยังใช้ได้ไหมสำหรับคนรายได้น้อย?

ในแง่ของการวิเคราะห์สถานะการเงินถือว่าใช้ได้ แต่ในแง่ของการกำหนดสัดส่วนมักจะใช้ไม่ได้ผล เพราะค่าเช่าบ้านไม่ได้ลดลงตามรายได้ ให้ใช้การแบ่งหมวดหมู่ของกฎนี้แต่ปรับเปอร์เซ็นต์ให้เหมาะสมกับคุณ แล้วกฎนี้จะกลายเป็นเครื่องมือช่วยจัดการเงินแทนที่จะเป็นภาระทางใจ

ควรปรึกษาใครเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม?

หากค่าใช้จ่ายจำเป็นเกินรายได้ หรือหนี้สินเพิ่มขึ้นทุกเดือน ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ หน่วยงานภาครัฐหรือองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรด้านการเงินในประเทศของคุณมักมีบริการให้คำปรึกษาฟรี คู่มือนี้ช่วยให้คุณเห็นภาพรวมปัญหา แต่ไม่สามารถทดแทนคำแนะนำเฉพาะบุคคลได้

อ้างอิงจาก