Czym jest budżetowanie zerowe? Definicja i przykład | Cash Book
Szybka odpowiedź
Budżetowanie zerowe polega na przypisaniu każdej jednostki przewidywanego dochodu do konkretnej kategorii przed rozpoczęciem miesiąca, tak aby dochód minus planowane wydatki równał się zero. Nic nie pozostaje nieprzypisane. Oszczędności i spłaty długów to kategorie jak każde inne, więc „zero” odnosi się do braku nieprzypisanych środków, a nie do salda na koncie. Planujesz $3,200 przychodu i $3,200 wydatków, co do dolara. Nie chodzi o to, by wydać wszystko, lecz by z góry zdecydować, dokąd trafi każda złotówka, aby miesiąc przebiegał zgodnie z planem, a nie przypadkiem.
$3,200 przychodu, a dwudziestego drugiego dnia zostaje $340 i brak jasnego obrazu, gdzie podziało się pozostałe $2,860. Właśnie do tego służy budżetowanie zerowe. Przypisujesz każdej jednostce przewidywanego dochodu konkretne zadanie przed rozpoczęciem miesiąca, tak aby dochód minus planowane wydatki wynosił dokładnie zero: czynsz, zakupy, oszczędności, kolacja na mieście – wszystko ustalone z góry, a nie odkryte po fakcie.
Jest to również najbardziej wymagająca metoda w tym słowniczku i wolimy o tym otwarcie powiedzieć, zamiast ją zachwalać. Każda kategoria potrzebuje kwoty. Każdy wydatek musi mieć swoje miejsce. Co miesiąc. Naszym zdaniem większość osób, które zaczynają budżetowanie zerowe, nie kontynuuje go w trzecim miesiącu, a ci, którzy wytrwali, zazwyczaj sprawili, że rejestrowanie wydatków stało się niemal bezwysiłkowe. To klucz do sukcesu.
Przypisywanie $3,200
Zacznij od przewidywanego dochodu, zazwyczaj z jednego miesiąca. Wypisz kategorie. Przypisuj środki, aż kwota nieprzypisana wyniesie zero. Najpierw wpisz koszty stałe, ponieważ ich kwoty są znane, potem niezbędne wydatki zmienne, następnie oszczędności i spłaty długów jako osobne pozycje, a na końcu kategorie uznaniowe, które pochłoną to, co jeszcze zostało.
Przykład: $3,200 przewidywanego dochodu. Czynsz to $1,200, rachunki $180, zostaje $1,820. Zakupy spożywcze $420, transport $160, telefon i subskrypcje $75, zostaje $1,165. Oszczędności $400 i fundusz naprawy auta $250, zostaje $515. Jedzenie na mieście $200, odzież $100, prezenty $60 oraz kieszonkowe $155. Nieprzypisane: $0. Każdy dolar ma swoje imię.
To kieszonkowe w wysokości $155 to część, którą ludzie najszybciej tną i za którą najbardziej tęsknią. Wydaje się je bez wyrzutów sumienia, ponieważ było zaplanowane. Budżet bez miejsca na nieprzewidziane wydatki to budżet, który złamiesz, a potem znienawidzisz.
W trakcie miesiąca rejestrujesz wydatki w tych kategoriach, a gdy jedna się wyczerpie, przestajesz w niej wydawać lub przesuwasz środki z innej, aby suma się zgadzała. Na tym polega działanie metody. Naprawa auta oznacza mniej na jedzenie na mieście w tym miesiącu – powiedziane głośno, przed wpadnięciem w debet, a nie po fakcie.
Wieczór, potem dwadzieścia minut
Pierwszy miesiąc zajmuje wieczór, ponieważ ustalasz kategorie i kwoty od zera. Zapomnisz o kilku rzeczach, bo każdy zapomina o rocznych opłatach czy urodzinach, dopóki karta nie zostanie obciążona. Później większość miesięcy to plan z poprzedniego miesiąca z czterema czy pięcioma zmienionymi liczbami. Piętnaście do trzydziestu minut. Nazwijmy to dwudziestoma.
Codzienna rutyna decyduje o tym, czy wytrwasz. Niezarejestrowane $40 po cichu psuje bilans, a cztery takie wydatki zamieniają plan w fikcję. Jeśli rejestrowanie kawy zajmuje więcej niż kilka sekund, w deszczowy wtorek tego nie zrobisz.
Działa tylko z kompletnym rejestrem
W Cash Book każda kategoria w Twoim planie może być tagiem lub kategorią tagów, a każdy tag może mieć własny miesięczny budżet. Dzięki temu paski postępu na ekranie Budżety pokazują Twój plan zerowy w formie, którą sprawdzisz w cztery sekundy: Zakupy $310 z $420, Jedzenie na mieście $180 z $200, a pasek zmienia kolor na czerwony tylko wtedy, gdy kategoria jest rzeczywiście przekroczona.
Kieszonkowe w sekcji Home to druga połowa sukcesu. Jeśli Twój plan zakłada $1,315 na wydatki zmienne, ustaw to jako miesięczny limit, a Home pokaże „$412 pozostało” w miarę upływu miesiąca – to liczba, którą budżetujący zerowo sprawdzają najczęściej. Oszczędności i wpłaty na fundusze powinny być traktowane jako transfery między kontami, więc na ekranie Konta widać je jako pieniądze, które się przemieściły, a nie zniknęły.
Pod koniec miesiąca Insights pokazuje, jak każdy tag zmienił się względem poprzedniego miesiąca. To dane wejściowe na kolejny miesiąc. Jeśli nigdy nie tworzyłeś takiego budżetu, jak stworzyć miesięczny budżet, którego będziesz się trzymać przeprowadzi Cię przez pierwszy wieczór krok po kroku.
Dwa sposoby na cichą porażkę
Pierwszym jest traktowanie oszczędności jako „reszty”. Jeśli oszczędności to wszystko, co przetrwa miesiąc, zazwyczaj jest to zero, więc umieść je na górze listy z konkretną kwotą. Drugim są koszty nieregularne – są gorsze, bo roczne ubezpieczenie, serwis auta czy wakacje zniszczą każdy miesięczny plan, chyba że kategoria „fundusz celowy” co miesiąc odkłada na nie część środków.
Ostatnie dwa błędy to w zasadzie ten sam błąd: budżetowanie dochodu, który jeszcze nie wpłynął, oraz ustawianie kategorii tak ciasno, że plan pęka w drugim tygodniu. Oba uczą ignorowania planu. Plan, który ignorujesz, jest gorszy niż brak planu, bo kosztował Cię wieczór pracy.
Jeśli to brzmi jak zbyt duża precyzja, zasada 50/30/20 oraz budżetowanie kopertowe to łagodniejsze wersje tego samego pomysłu, a reszta terminów znajduje się w słowniczku.
Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.
Często zadawane pytania
Czy budżetowanie zerowe oznacza wydanie wszystkich pieniędzy?
Nie. Oznacza przypisanie ich wszystkich. Oszczędności, fundusz awaryjny i dodatkowe spłaty długów to kategorie jak każde inne, więc budżet zerowy może przeznaczać znaczną część dochodu na oszczędności. „Zero” odnosi się do nieprzypisanych pieniędzy, a nie do salda na koncie pod koniec miesiąca.
Co jeśli mój dochód zmienia się co miesiąc?
Planuj budżet w oparciu o dochód, którego jesteś pewien – zazwyczaj jest to kwota z poprzedniego miesiąca lub ostrożne szacunki – a dodatkowe środki przypisuj, gdy wpłyną. Wiele osób z nieregularnymi zarobkami stosuje kategorię „bufor”, która wypełnia się w lepszych miesiącach i pokrywa braki w gorszych, co zmienia nieregularny dochód w stabilny plan wydatków.
Czym różni się budżetowanie zerowe od zasady 50/30/20?
Zasada 50/30/20 dzieli dochód na trzy szerokie grupy i na tym kończy. Budżetowanie zerowe idzie dalej, przypisując konkretną kwotę do każdej kategorii, aż nic nie zostanie. Zasada 50/30/20 jest szybsza w konfiguracji, budżetowanie zerowe jest bardziej precyzyjne. Niektórzy używają zasady do wyznaczenia udziałów, a potem stosują budżetowanie zerowe wewnątrz nich.
Ile czasu zajmuje budżetowanie zerowe co miesiąc?
Pierwszy raz zajmuje jeden wieczór, ponieważ ustalasz kategorie i kwoty od zera. Później większość miesięcy to kopia poprzedniego planu z drobnymi korektami, co zajmuje od 15 do 30 minut. Codzienna część to tylko rejestrowanie wydatków, co aplikacja powinna maksymalnie ułatwiać.
Co się dzieje, gdy przekroczę budżet w danej kategorii?
Przenieś pieniądze z innej kategorii, aby suma się zgadzała, zamiast udawać, że przekroczenie nie miało miejsca. Na tym polega metoda: wymusza widoczny kompromis, np. mniej na jedzenie na mieście w tym miesiącu, bo auto wymagało naprawy, zamiast cichego wpadania w debet.
Źródła
Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.