İsteğe Bağlı Harcama Nedir? Tanımı ve Örnekleri | Cash Book
Hızlı yanıt
İsteğe bağlı harcama, barınma, faturalar, temel gıda, sigorta ve asgari borç ödemeleri gibi zorunlu giderler karşılandıktan sonra yaptığınız tercihe dayalı harcamalardır. Dışarıda yemek, eğlence, seyahat, hobiler, abonelikler ve ihtiyaç dışı giyim alışverişleri buna örnektir. 50/30/20 kuralında %30'luk "istekler" payını oluşturur. Sınırın nerede çizileceği kişiseldir ve tartışmalar genellikle bu sınır durumlarında yaşanır. Bütçenin en kontrol edilebilir kısmı olduğu için kesintilerin yapıldığı ve takip edilmeyen paraların çoğunun gittiği yerdir.
Beş kişiye isteğe bağlı harcamanın ne olduğunu sorun, beş farklı cevap alırsınız. Hepsi de savunulabilir. Ders kitabı tanımı, ciddi sonuçlar doğurmadan durdurabileceğiniz her şeyin bu kapsama girdiğini söyler: dışarıda yemek, hobiler, seyahat, eğlence, ihtiyaç dışı giyim. Buraya kadar her şey yolunda. Ancak bu tanım sadece kapınızın eşiğine kadar geçerli.
Çünkü sınır, paranın olduğu yerdir. Sadece spor yapabildiğiniz tek yerse spor salonu üyeliği isteğe bağlı mıdır? Teknik olarak iki otobüs değiştirip günde doksan dakika kaybedebiliyorsanız araba isteğe bağlı mıdır? Market alışverişi zorunlu kabul edilir ancak süpermarket fişinin yarısı değildir: temel gıdalar zorunludur; şarap, kaliteli peynir ve cipsler değildir. Hepsi aynı fişle mağazadan çıkar ve aynı etiket altına girer. Telefon ve internet temel seviyede zorunlu sayılır. Neredeyse kimse temel seviyede değildir.
Bu yüzden faydalı tanım ders kitabındaki değildir. İsteğe bağlı harcama, bu ay içinde taşınmadan, yeni bir işe girmeden ve kimseyle konuşmadan değiştirebileceğiniz harcama kısmıdır. Bu yüzden önemlidir. Bütçenin dikkate yanıt veren tek kısmıdır.
$3,800 ve $950 nereye gitti
Net gelir $3,800. Zorunlu giderler $2,350: kira $1,300, faturalar $160, market $400, sigorta $130, ulaşım $210, asgari borç $150. Tasarruf transferleri $500. Geriye $950 veya yüzde 25 kalıyor.
Ay boyunca bu para şuraya gidiyor: dışarıda yemek $310, kahve $85, yayın servisleri ve uygulamalar $48, spor salonu $45, giyim $120, konser $90, hediyeler $60 ve küçük plansız harcamalar $192. Toplam tam $950, ki bu neredeyse hiç olmaz. Genelde sonuç $1,100 olur ve tasarruf transferi bunu karşılamak için sessizce küçülür.
50/30/20 kuralı istekler payını yaklaşık yüzde 30 olarak belirler, yani 25 makuldür. Ancak 30, kimsenin kovalamaması gereken bir rehberdir. Ulusal rakamlar ölçek hakkında daha iyi bir fikir verir: 2024'te ABD'deki haneler $78,535 harcadı, bunun $3,945'i dışarıda yemeğe, $3,609'u eğlenceye gitti. İki kalem. Giyim, seyahat veya kişisel bakım sayılmadan bile tüm harcamaların yüzde 10'una yakın.
Burada kesinti yapmak en hızlı tasarruf yöntemidir çünkü müzakere veya taşınma gerektirmez. Nadiren en büyük kalemdir. Barınma ve ulaşım bunu gölgede bırakır. Keyfe yer olmayan bir bütçe, her seferinde üçüncü haftada terk edilir. Bu yüzden çizgiyi sıfıra indirmek yerine bir harçlık planlayıp onu suçluluk duymadan harcamak daha mantıklıdır.
Yirmi dolarlık parçalar halinde gelir
$4'lık bir kahve, $1,300'lık kira gibi göze çarpmaz. Tek cümleyle sorun budur: kira ayda bir giriştir ve kaçırılması imkansızdır; isteğe bağlı harcama ise çoğu $20'ın altında olan kırk giriştir ve kaydedilmeyen her biri kategoriyi olduğundan küçük gösterir. Haftada beş gün kahve ve öğle yemeği ayda $300'ı geçer. Kişisel tahminler düşük kalır. Güvenilir bir şekilde düşük kalırlar çünkü küçük bir harcama bir gün içinde unutulur. Bir ay boyunca her şeyi kaydeden haneler, neredeyse her zaman iki veya üç kategorinin düşündüklerinden daha büyük olduğunu görür.
Payı görünür kılmak
Cevap, dakikalar yerine saniyeler süren kayıttır. Kafeden çıkarken bir sesli not, fişin fotoğrafı veya Apple Pay otomatik kayıt ile kendi kendine kaydedilen bir kart dokunuşu.
Kayıtlar oluştuğunda, pay kendiliğinden ortaya çıkar. Etiketler, dışarıda yemeği marketten ayırır; bu, alışveriş sepetindeki şarap sorununu çözer. Bir İstekler kategorisi tüm isteğe bağlı etiketleri gruplayabilir, böylece Giderler grafiği size dilimi doğrudan gösterir. Bütçeler ekranındaki etiket bazlı bütçeler, çoğu hanede olduğu gibi dışarıda yemek ve giyim gibi aşmaya meyilli etiketleri izler ve sadece aşıldığında kırmızıya dönen bir çubuk gösterir. Ana ekrandaki aylık harçlık, isteğe bağlı toplamına ayarlandığında "$285 kaldı" yazar. Plansız bir harcamadan önce bakmaya değer rakam budur. Abonelikler de buraya aittir, aylık ne kadar hissettirseler de. Abonelik, izin istemeyi bırakmış bir isteğe bağlı harcamadır.
İçgörüler, hangi etiketlerin geçen aya göre en çok değiştiğini göstererek ayı kapatır. Altındaki alışkanlıklar için, dürtüsel alışverişi durdurma rehberi pratiktir, küçük harcamalar hesaplayıcısı günlük $4'lık bir alışkanlığın yıllık maliyetini çıkarır ve tüm bunların içinde oturduğu istekler payı, 50/30/20 kuralındaki 30'dur. Zarf bütçeleme bütçenin bu kısmı için en sık önerilen yöntemdir ve sözlük geri kalanını içerir.
Kahve kalemiyle başlayın. Her zaman söylediğinizden daha kötü durumdadır.
Cash Book'yu App Store'dan edinin7 gün ücretsiz. Ömür boyu kullanım için tek seferlik $19.99.
Sıkça sorulan sorular
Zorunlu ve isteğe bağlı harcama arasındaki fark nedir?
Zorunlu harcama; barınma, beslenme, sigorta ve çalışma hayatını sürdürmek için gereken kira, faturalar, temel gıda, ulaşım ve asgari borç ödemeleridir. İsteğe bağlı harcama ise ciddi sonuçlar doğurmadan durdurabileceğiniz her şeydir. Sınır kişiseldir; örneğin temel gıda zorunludur ancak gurme bir peynir isteğe bağlıdır.
Gelirimin ne kadarı isteğe bağlı olmalı?
50/30/20 kuralı, net gelirin yaklaşık %30'unu önerir ancak bu bir kural değil, bir rehberdir. 2024'te ABD'deki haneler $78,535 toplam gelirden dışarıda yemeğe $3,945 ve eğlenceye $3,609 harcamıştır; bu sadece iki kategori için yaklaşık %10'dur. Önemli olan, isteğe bağlı harcamanın temel giderler ve tasarruftan sonra bütçeye sığmasıdır.
Abonelikler isteğe bağlı mıdır?
Çoğunlukla evet. Yayın servisleri, uygulamalar, üyelikler ve teslimat hizmetleri, düzenli fatura gibi görünseler de aslında birer tercihtir. Bu yüzden gözden geçirilmeye değerdirler: Abonelik, izin istemeyi bırakmış bir isteğe bağlı harcamadır. Telefon ve internet hizmetleri genellikle temel seviyede zorunlu kabul edilir.
İsteğe bağlı harcama neden olduğundan daha az hissedilir?
Çünkü günlere yayılan küçük miktarlarda gerçekleşir. $4'lık bir kahve veya $12'lık bir öğle yemeği, $1,200'lık bir kira ödemesi gibi göze çarpmaz ancak haftada beş gün toplamda ayda $300'ı aşar. Her harcamasını bir ay boyunca kaydeden çoğu insan, isteğe bağlı harcama toplamının tahmin ettiğinden yüksek olduğunu görür.
İsteğe bağlı harcamayı kısmak tasarruf için en iyi yol mu?
En hızlı yoldur çünkü müzakere veya taşınma gerektirmez. Ancak her zaman en büyük kalem değildir; barınma ve ulaşım çoğu bütçede bunu gölgede bırakır. Mantıklı olan, dolar başına en az keyif veren kategorileri kısmak, önemli olanları tutmak ve sabit giderleri ayrı değerlendirmektir.
Kaynaklar
Cash Book'yu App Store'dan edinin7 gün ücretsiz. Ömür boyu kullanım için tek seferlik $19.99.