Πώς να φτιάξετε έναν μηνιαίο προϋπολογισμό που αντέχει | Cash Book

Οι περισσότεροι μηνιαίοι προϋπολογισμοί γράφονται την πρώτη του μήνα και εγκαταλείπονται γύρω στις δώδεκα. Το πλάνο συνήθως ήταν σωστό. Απλώς βασίστηκε σε νούμερα που κάποιος υπέθεσε, δεν ελέγχθηκαν ποτέ και κατέρρευσαν στο πρώτο απρογραμμάτιστο δείπνο με φίλους που πρότειναν ένα δεύτερο μπουκάλι κρασί.

Φτιάξτε το ανάποδα. Τα πραγματικά έξοδα του προηγούμενου μήνα, ένα νούμερο για παρακολούθηση και μια απόφαση από πριν για το τι θα συμβεί αν ξεπεράσετε το όριο. Έξι βήματα και ένα παράδειγμα στο τέλος.

Γιατί οι προϋπολογισμοί που βασίζονται σε εικασίες αποτυγχάνουν τη δεύτερη εβδομάδα

Ρωτήστε κάποιον πόσα ξοδεύει για τρόφιμα. Θα σας δώσει ένα νούμερο. Ρωτήστε το ιστορικό των εξόδων του και θα πάρετε ένα διαφορετικό, συνήθως 20 με 40 τοις εκατό υψηλότερο.

Αυτό το χάσμα δεν είναι ανεντιμότητα. Η μνήμη στρογγυλοποιεί προς τα κάτω, παραλείπει τα μικροπράγματα και ξεχνά τη δεύτερη επίσκεψη στο κατάστημα την Πέμπτη, πράγμα που σημαίνει ότι ένας προϋπολογισμός βασισμένος σε αυτό που θυμόμαστε έχει ήδη ξεπεραστεί στα μέσα του μήνα. Τότε, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι ο προϋπολογισμός δεν λειτουργεί για εσάς προσωπικά.

Λειτουργεί. Απλώς δεν μπορεί να ξεκινά από αναμνήσεις. Το Γραφείο Στατιστικών Εργασίας των ΗΠΑ διεξάγει εθνική έρευνα όπου ζητά από τα νοικοκυριά να κρατούν ημερολόγιο κάθε αγοράς για δύο εβδομάδες, ακριβώς επειδή το να ρωτάς τους ανθρώπους τι ξόδεψαν παράγει μυθοπλασία. Ο προϋπολογισμός σας χρειάζεται την ίδια βάση, και στο iPhone κοστίζει λίγα δευτερόλεπτα ανά αγορά.

Βήμα 1: ξεκινήστε από τα πραγματικά νούμερα του προηγούμενου μήνα

Πριν ορίσετε έστω και ένα όριο, καταγράψτε κάθε έξοδο για έναν μήνα. Όχι τα περισσότερα. Όλα, συμπεριλαμβανομένου του πάρκινγκ, της κάρτας γενεθλίων και της συνδρομής που ξεχάσατε ότι ανανεώνεται κάθε Σεπτέμβριο.

Ο μόνος τρόπος για να αντέξει κανείς έναν ολόκληρο μήνα είναι η καταγραφή να είναι πιο γρήγορη από το να θυμάσαι να καταγράψεις. Τέσσερις τρόποι για να το κάνετε εύκολα: πείτε τι ξοδέψατε στο μικρόφωνο, βγάλτε φωτογραφία την απόδειξη, αφήστε τις πληρωμές με Apple Pay να καταγράφονται μόνες τους ή πατήστε τρεις φορές στο πληκτρολόγιο. Ο τρόπος δεν έχει σημασία. Το να χρησιμοποιείτε έναν κάθε φορά είναι το κλειδί.

Στο τέλος του μήνα, ανοίξτε τα Insights και δείτε τα έξοδα ανά ετικέτα. Γράψτε τα σύνολα πριν τα κρίνετε. Η κρίση έρχεται αργότερα και είναι πιο εύκολη όταν τα νούμερα είναι ήδη στο χαρτί.

Βήμα 2: χρησιμοποιήστε το 50/30/20 ως σημείο εκκίνησης, όχι ως νόμο

Ο κανόνας 50/30/20 διαθέτει περίπου το μισό καθαρό εισόδημα σε ανάγκες, 30 τοις εκατό σε επιθυμίες και 20 τοις εκατό σε αποταμίευση ή αποπληρωμή χρεών. Καλή γραμμή αναφοράς. Κακός κανόνας. Το μερίδιο των αναγκών σας καθορίζεται από το ενοίκιο και την πόλη σας, όχι από μια αναλογία που δημοσιεύτηκε κάπου.

Ταξινομήστε τις ετικέτες του προηγούμενου μήνα σε τρεις στοίβες. Ανάγκες: ενοίκιο, λογαριασμοί, τρόφιμα, μετακινήσεις, ασφάλειες, ελάχιστες πληρωμές χρεών, οτιδήποτε δεν μπορεί να περιμένει. Επιθυμίες: όλα τα προαιρετικά. Αποταμίευση: ό,τι περίσσεψε ή θα έπρεπε να έχει περισσέψει. Μετά συγκρίνετε και αφήστε τον υπολογιστή προϋπολογισμού 50/30/20 να κάνει την αριθμητική για το εισόδημά σας.

Ανάγκες στο 65 τοις εκατό δεν είναι αποτυχία. Είναι ένα νούμερο. Ορίστε τις επιθυμίες και την αποταμίευση από το 35 τοις εκατό που πραγματικά υπάρχει και αντιμετωπίστε τις ανάγκες ως ένα ξεχωριστό, πιο αργό έργο, γιατί αυτά τα κόστη χρειάζονται μήνες για να αλλάξουν, όχι εβδομάδες. Η διάκριση μεταξύ σταθερών και μεταβλητών εξόδων είναι αυτή που κάνει τη δουλειά εδώ: τα σταθερά κόστη είναι ένα έργο, τα μεταβλητά είναι συνήθεια, και ο μηνιαίος προϋπολογισμός διαχειρίζεται τη συνήθεια.

Βήμα 3: δώστε στο ευέλικτο μέρος ένα μηνιαίο ποσό

Εδώ κάνουν λάθος οι περισσότεροι οδηγοί. Σας λένε να ορίσετε όριο για κάθε κατηγορία. 120€ για φαγητό έξω, 60€ για καφέ, 80€ για ρούχα, 40€ για βιβλία, 150€ για διασκέδαση, σε δεκαπέντε γραμμές, κάθε μία μια απόφαση και ένα νούμερο στο κεφάλι σας. Μέχρι την τρίτη εβδομάδα κανείς δεν θυμάται κανένα από αυτά.

Δώστε σε όλα τα προαιρετικά έξοδα ένα συνολικό νούμερο. Πείτε 560€. Αυτό είναι το νούμερο. Δείπνο, ένα σακάκι, μια συναυλία, ένα δώρο, όλα βγαίνουν από τα ίδια 560€ και εσείς επιλέγετε το μείγμα καθώς προχωράτε.

Ένα νούμερο που μπορείτε να γνωρίζετε ανά πάσα στιγμή. Το να το γνωρίζετε είναι αυτό που αλλάζει τη συμπεριφορά, όχι η κατηγοριοποίηση.

Στο Cash Book αυτό είναι ένας μηνιαίος προϋπολογισμός κάτω από το κεντρικό νούμερο στην Αρχική, που γράφει "310€ υπόλοιπο" ή "υπέρβαση". Το βλέπετε κάθε φορά που καταγράφετε κάτι, αυτός είναι ο σχεδιασμός. Η εβδομαδιαία βάση ταιριάζει σε κάποιους καλύτερα, και το ίδιο ποσό μπορεί να οριστεί έτσι. Ο υπολογιστής ημερήσιων εξόδων σπάει το μηνιαίο νούμερο σε ημερήσιο αν θέλετε μια ακόμα μικρότερη μονάδα σκέψης.

Βήμα 4: όρια ανά ετικέτα μόνο εκεί που υπάρχουν διαρροές

Ένα συνολικό ποσό καλύπτει τους περισσότερους τις περισσότερες φορές. Αλλά συνήθως υπάρχουν δύο ή τρεις ετικέτες που συμπεριφέρονται άσχημα, ξεφεύγουν κάθε μήνα και ανταποκρίνονται καλά σε ένα ορατό όριο. Φαγητό έξω και συνδρομές, συνήθως. Μερικές φορές οι online αγορές. Για κάποιον που ξέρω, είναι τα ταξί, αποκλειστικά μετά τις 11 το βράδυ.

Επιλέξτε τις δύο ή τρεις ετικέτες που σας εξέπληξαν τον προηγούμενο μήνα και βάλτε όριο μόνο σε αυτές. Το Cash Book σχεδιάζει κάθε όριο ως μια λεπτή μπάρα προόδου κάτω από την ετικέτα, η οποία παραμένει ήσυχη μέχρι να ξεπεράσετε το όριο, οπότε γίνεται κόκκινη. Όλα τα άλλα μένουν μέσα στο συνολικό ποσό χωρίς δικό τους φράχτη.

Δύο πράγματα κάνουν αυτό να λειτουργεί. Οι ετικέτες πρέπει να είναι ενιαίες, οπότε αν το φαγητό έξω είναι διασκορπισμένο σε "φαγητό", "μεσημεριανό" και "εστιατόρια", κανένα όριο δεν μπορεί να κρατήσει. Μισή ώρα τακτοποίησης ετικετών και κατηγοριών είναι η προϋπόθεση. Και το όριο πρέπει να είναι λίγο κάτω από τον προηγούμενο μήνα, όχι το μισό. Από 310€ σε 220€ είναι αλλαγή συνήθειας. Από 310€ σε 100€ είναι απόφαση, και οι αποφάσεις δεν επιβιώνουν μετά την πρώτη Παρασκευή.

Βήμα 5: ένα νούμερο, μία φορά την εβδομάδα

Ένας προϋπολογισμός που δεν κοιτάζει κανείς είναι απλώς ένα έγγραφο. Ένας προϋπολογισμός που ελέγχεται καθημερινά γίνεται αγγαρεία, και οι αγγαρείες εγκαταλείπονται μέχρι τον Φεβρουάριο. Εβδομαδιαία, την ίδια μέρα, ένα νούμερο: τι απέμεινε από το ποσό.

Αυτός είναι όλος ο έλεγχος.

Στο ένα τέταρτο του μήνα και έχετε τρία τέταρτα του ποσού; Μια χαρά. Στη μέση του μήνα με το ένα τέταρτο να απομένει; Οι επόμενες δύο εβδομάδες είναι πιο ήσυχες, και το χρήσιμο είναι ότι το ξέρετε τώρα αντί για τις 28 του μήνα, όταν είναι γεγονός και όχι επιλογή.

Μία φορά τον μήνα αφιερώστε πέντε λεπτά στα Insights, όπου η αλλαγή σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα αναλύεται ανά ετικέτα. Εκεί θα δείτε αν οι συνδρομές αυξήθηκαν κατά 14€ ή αν τα έξοδα για τρόφιμα μειώθηκαν αφού ξεκινήσατε να προγραμματίζετε τα γεύματα τις Κυριακές. Εβδομαδιαία για το νούμερο, μηνιαία για τις αποφάσεις.

Βήμα 6: τι να κάνετε όταν ξεπερνάτε το όριο

Θα το ξεπεράσετε. Επισκευή αυτοκινήτου, ένας γάμος, μια εβδομάδα που όλα πήγαν στραβά. Το αν θα επιβιώσει ο προϋπολογισμός εξαρτάται από το τι θα συμβεί μετά, οπότε αποφασίστε την πολιτική τώρα, όσο δεν καίγεται τίποτα.

Όταν το ποσό τελειώσει νωρίς, ο υπόλοιπος μήνας γίνεται πιο περιορισμένος, όχι ακυρωμένος. Μετρήστε τις εβδομάδες που απομένουν, διαιρέστε ό,τι έμεινε, κρατήστε τη γραμμή. Αν δεν έμεινε τίποτα, οι εβδομάδες που απομένουν είναι μόνο για ανάγκες, κάτι που είναι δύσκολο για δύο εβδομάδες και πραγματικά επιζήμιο για δύο μήνες, οπότε κρατήστε το στις δύο εβδομάδες.

Όταν προκύψει ένα πραγματικό έκτακτο έξοδο, μεταφέρετε χρήματα από το μερίδιο της αποταμίευσης μία φορά, εσκεμμένα, και καταγράψτε το ως μεταφορά ώστε να είναι ορατό μετά. Ο κανόνας είναι ότι πρέπει να είναι μια απόφαση που μπορείτε να δείξετε αργότερα, όχι μια σιωπηλή διαρροή. Αν συμβαίνει για τρεις συνεχόμενους μήνες, όμως, δεν είναι έκτακτο. Είναι ανάγκη, ή ανήκει σε ένα sinking fund που συγκεντρώνει το ένα δωδέκατο του ποσού κάθε μήνα.

Όταν μια ετικέτα συνεχώς ξεπερνά το όριό της, το όριο είναι πιθανότατα λάθος. Είτε αυξήστε το σε κάτι ειλικρινές και μειώστε το συνολικό ποσό αντίστοιχα, είτε αντιμετωπίστε τη συνήθεια απευθείας με τον οδηγό για τις παρορμητικές αγορές. Και τα δύο είναι σεβαστά. Το να επιμένετε ότι το όριο είναι 100€ ενώ τα έξοδα είναι 250€ είναι η μόνη επιλογή που αποτυγχάνει αξιόπιστα.

Και όταν ολόκληρος ο μήνας αποτύχει; Μην ξεκινήσετε από την αρχή. Ο μήνας είναι δεδομένα.

Ένα παράδειγμα με 3.200€ καθαρό εισόδημα

Καθαρό εισόδημα 3.200€ τον μήνα και ένας πλήρης μήνας καταγραφής παρήγαγε τη μεσαία στήλη. Η γραμμή αναφοράς 50/30/20 θα ήταν 1.600€ ανάγκες, 960€ επιθυμίες, 640€ αποταμίευση. Η πραγματική ζωή ήρθε διαφορετικά, όπως συμβαίνει πάντα, οπότε το πλάνο στην τρίτη στήλη ξεκινά από ό,τι συνέβη και κινείται προς την αναλογία αντί να πηδάει πάνω της.

Οι ανάγκες είναι 67.5 τοις εκατό αντί για 50, γιατί το ενοίκιο είναι αυτό που είναι, οπότε το πλάνο μειώνει τα τρόφιμα κατά 30€ και αφήνει τα υπόλοιπα ως έχουν. Το ευέλικτο μισό γίνεται ένα ποσό 560€ με δύο όρια μέσα του: φαγητό έξω από 310€ σε 220€, μια περικοπή που νιώθετε αλλά δεν ακυρώνει την κοινωνική σας ζωή, και συνδρομές κάτω κατά 14€ μετά από έλεγχο που βρήκε μια υπηρεσία που κανείς δεν είχε ανοίξει από την άνοιξη.

Μετά είναι αυτά τα 71€ που σημειώθηκαν ως μη καταγεγραμμένα. Μετρητά, σχεδόν σίγουρα, που αποσύρθηκαν και διασκορπίστηκαν σε έναν μήνα χωρίς καταγραφή. Είναι επίσης το καλύτερο επιχείρημα για να δώσετε στα μετρητά τον δικό τους λογαριασμό στην εφαρμογή.

Η αποταμίευση υπερδιπλασιάζεται εδώ και δεν αγγίχτηκε τίποτα σταθερό για να γίνει. Αυτό είναι το κομμάτι που αξίζει να σκεφτείτε: τα χρήματα ήταν ήδη εκεί, ήταν απλώς αόρατα.

Ο τρίτος μήνας θα προσαρμόσει όλα αυτά ξανά. Φυσιολογικό.

Πού βασίζεται αυτό

Αυτά τα βήματα ακολουθούν τις δημόσιες οδηγίες προϋπολογισμού από το Consumer Financial Protection Bureau και το MoneyHelper, που ξεκινούν από το καταγεγραμμένο εισόδημα και τα έξοδα πριν οριστεί οποιοδήποτε όριο. Το χάσμα μεταξύ των εξόδων που θυμόμαστε και αυτών που καταγράφουμε είναι ο λόγος που η έρευνα του Γραφείου Στατιστικών Εργασίας συλλέγει ημερολόγιο αγορών αντί να εμπιστεύεται τη μνήμη. Και η ετήσια έκθεση SHED της Federal Reserve τεκμηριώνει πόσο μικρό είναι το περιθώριο για πολλά νοικοκυριά, γι' αυτό το μερίδιο της αποταμίευσης εδώ προστατεύεται αντί να αντιμετωπίζεται ως ό,τι τυχαίνει να περισσεύει.

Αποκτήστε το Cash Book στο App StoreΔωρεάν για 7 ημέρες. $19.99 εφάπαξ για πάντα.

Αποκτήστε το Cash Book στο App StoreΔωρεάν για 7 ημέρες. $19.99 εφάπαξ για πάντα.