Metoda wyceny w godzinach pracy: jak używać jej na co dzień | Cash Book
Szybka odpowiedź
Metoda wyceny w godzinach pracy zamienia każdą cenę na czas, który musisz przepracować, aby na nią zarobić: dzielisz cenę przez swoją stawkę godzinową netto. Przy zarobkach 20 $ za godzinę, 50 $ to 2 godziny i 30 minut, a 1 000 $ to 50 godzin, czyli około sześciu dni pracy. Stosuj tę metodę w momencie wyboru, gdy masz realną alternatywę, zadając sobie pytanie, czy dana rzecz jest warta tyle Twojego czasu. To sposób patrzenia na pieniądze, a nie sztywna zasada wydawania; działa najlepiej, gdy zapamiętasz tabelę pięciu cen, co pozwala uniknąć używania kalkulatora.
Zacznijmy od zastrzeżenia, bo jest ono słuszne. Przeliczanie cen na godziny sprawia, że tanie rzeczy wydają się drogie i nie zmienia nic w kwestii drogich wydatków, których nie da się uniknąć. Kawa za 4,50 $ staje się 13 minutami pracy i zyskuje niezasłużone poczucie winy, podczas gdy czynsz, który faktycznie decyduje o Twoich finansach, kosztuje dokładnie tyle samo, niezależnie od tego, czy wyrazisz go w godzinach. Metoda ta obciąża presją zakupy, które mają najmniejsze znaczenie. Miej to na uwadze, zanim zaczniesz ją stosować.
Stosuj ją mimo wszystko. Ceny są stworzone, by porównywać je z innymi cenami: kurtka za 180 $ jest tańsza niż ta za 220 $ i droższa niż ta za 140 $, i dla większości ludzi na tym myślenie się kończy. Przy zarobkach 20 $ za godzinę ta sama kurtka to dziewięć godzin pracy, a pytanie brzmi, czy jest ona warta dnia Twojego życia. To pytanie ma odpowiedź. Tamto nie ma.
Kalkulator godzin pracy wykona dzielenie; ta strona dotyczy nawyku.
Jedno dzielenie i czyj to był pomysł
godziny pracy = cena ÷ stawka godzinowa netto
Joe Dominguez i Vicki Robin opisali to w książce Your Money or Your Life, gdzie pieniądze są opisane jako coś, na co wymieniasz swoją energię życiową, a każdy zakup jest ważony w godzinach potrzebnych na zarobienie danej kwoty. Ich wersja doprecyzowuje stawkę: płaca godzinowa jest pomniejszana o czas i pieniądze, które praca pochłania poza płatnymi godzinami, a to, co zostaje, to realna stawka godzinowa. Oszacuj swoją realną stawkę godzinową przeprowadzi Cię przez ten proces. Zacznij od zwykłej stawki. Doprecyzuj ją później, albo wcale.
Używaj kwoty netto od samego początku. Płacisz za rzeczy pieniędzmi, które trafiają na Twoje konto, a stawka brutto sprawia, że wszystko wydaje się w czasie tańsze, niż jest w rzeczywistości.
Metoda staje się nawykiem dopiero wtedy, gdy przestajesz potrzebować kalkulatora, co oznacza zapamiętanie małej tabeli dla własnej stawki. Przy 20 $ za godzinę netto:
| Cena | Godziny pracy |
|---|---|
| 10 $ | 30 minut |
| 50 $ | 2 godziny 30 minut |
| 100 $ | 5 godzin |
| 500 $ | 25 godzin, około 3 dni pracy |
| 1 000 $ | 50 godzin, około 6 dni pracy |
Przy 30 $ za godzinę wiersze to 20 minut, 1 godzina 40 minut, 3 godziny 20 minut, 16 godzin 40 minut i 33 godziny 20 minut. Przy 15 $ to 40 minut, 3 godziny 20 minut, 6 godzin 40 minut, 33 godziny 20 minut i 66 godzin 40 minut.
Pięć wierszy wystarczy. Większość zakupów mieści się w ich pobliżu, a przypadki pośrednie same się pozycjonują: zakup za 75 $ znajduje się między wierszami 50 $ a 100 $, a wiedza, że to między dwie i pół a pięć godzin, jest wystarczająco precyzyjna do podjęcia decyzji. Kalkulator wydrukuje tabelę dla Twojej stawki. Przeczytaj ją kilka razy, a zostanie w pamięci.
Zakupy warte przeliczenia
Soczewka służy do patrzenia na konkretne rzeczy.
Pierwszą jest moment wyboru. Stoisz w sklepie, patrzysz na koszyk, czytasz stronę rejestracji. „Czy to jest warte cztery godziny” zajmuje dwie sekundy i musi zostać zadane przed zakupem – to jedyny moment, w którym może coś zmienić. Zadane później wywołuje tylko żal.
Drugą są zakupy, które mogą pójść w obie strony: ulepszenie modelu, druga para, dostawa zamiast spaceru, wyższy pakiet subskrypcji niż ten, którego faktycznie używasz. Odpowiedź w takich przypadkach jest otwarta, a patrzenie na cenę jako na czas zazwyczaj przechyla szalę w stronę, którą wybrałbyś po głębszym zastanowieniu.
Trzecią są powtarzające się małe zakupy, gdzie metoda sprawdza się najlepiej, ale też jest najczęściej nadużywana. Jedna kawa za 4,50 $ to 13 minut pracy, czyli nic, a traktowanie tego jak problemu moralnego to najszybszy sposób na porzucenie całego pomysłu. Pięć kaw tygodniowo to 1 170 $ rocznie, czyli 58 godzin – półtora tygodnia pracy. Przelicz rok, nie filiżankę. Kalkulator małych zakupów wyliczy tę roczną kwotę i, znając stawkę, pokaże ją w godzinach.
Jest też czwarte, spokojniejsze zastosowanie. Czytaj miesięczną sumę jako godziny. Jeśli aplikacja pokazuje, że wydatki w miesiącu wyniosły 2 400 $, to przy zarobkach 20 $ za godzinę jest to 120 godzin pracy z być może 160 przepracowanych. Trzy czwarte miesiąca pracy poszło na wydatki, a pozostała ćwiartka to wszystko, co zostało. To jedno przeliczenie mówi większości ludzi o ich finansach więcej niż jakikolwiek wykres kategorii.
Kiedy każda cena zaczyna wydawać się stratą
Metoda ma tryb awaryjny. Gdy każda cena to liczba godzin, wydawanie na cokolwiek zaczyna przypominać stratę, a osoba stosująca metodę odkrywa, że odmawia sobie rzeczy, które poprawiłyby jej życie. Trzy sytuacje do tego prowadzą.
Najpierw potrzeby, o których wspomniałem na początku. Czynsz, jedzenie, buty dla dziecka, bilet miesięczny. Wszystkie kosztują godziny, a obliczanie ich nie dodaje nic poza złym samopoczuciem. Tam, gdzie nie ma wyboru, pomiń to.
Potem rzeczy, które zwracają czas. Zmywarka. Szybsza trasa. Usługa, która usuwa nielubiany obowiązek. Kosztują godziny pracy, ale zwracają godziny życia, a metoda w swoim podstawowym wydaniu liczy tylko pierwszą połowę, co nazwałbym wadą metody, a nie błędem użytkownika. Gdy zakup oszczędza czas, umieść zaoszczędzone godziny po drugiej stronie bilansu przed podjęciem decyzji.
Potem przyjemności, które są sensem całego układu: wyjście wieczorem, wycieczka, kawa, która jest prawdziwą przyjemnością, a nie nawykiem. Pracujesz po to, by część zarobków mogła na to pójść, a metoda, która sprawia, że czujesz to jako stratę, przestała być użyteczna. Jeśli odpowiedź na pytanie „czy to jest warte cztery godziny” jest wyraźnym „tak”, metoda wykonała swoje zadanie i należy cieszyć się rzeczą bez kolejnych obliczeń.
Testem jest to, czy metoda prowadzi do decyzji. Jeśli prowadzi do odmów lub cichego poczucia winy przy zwykłych wydatkach, odłóż ją przy małych zakupach i zachowaj tylko dla dużych, gdzie dyskomfort jest przynajmniej proporcjonalny do kwoty.
Po pierwszym tygodniu
Dwie rzeczy utrzymują ten nawyk przy życiu. Tabela, którą znasz na pamięć, pięć wierszy dla Twojej stawki, aktualizowana, gdy stawka się zmienia; kalkulator ją drukuje, notatka w telefonie ją przechowuje, a po miesiącu po prostu ją znasz. Oraz ceny, które widzisz, co oznacza głównie Twoje własne.
Aplikacja, która pokazuje dzienną sumę i miesięczny wynik, daje Ci coś, co możesz czytać w godzinach za każdym razem, gdy ją otwierasz. W Cash Book ekran główny prowadzi jedną liczbą dla okresu i sumami dziennymi poniżej, a logowanie jest na tyle szybkie, że liczba pozostaje kompletna: zdanie do mikrofonu, zbliżenie karty przez automatyzację Apple Pay lub trzy stuknięcia w klawiaturę. Budżet na tagu pokazuje te same informacje jako pasek, a nie godziny. Dla pauzy przed samym zakupem, jak przestać kupować pod wpływem impulsu to przewodnik, który łączy się z tym tekstem.
Jedno dzielenie, pięć wierszy, dwusekundowe pytanie. To nie jest system i nie powinno się pozwolić, by się nim stało.
Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.
Często zadawane pytania
Czym jest metoda wyceny w godzinach pracy?
To nawyk postrzegania cen jako czasu. Dzielisz cenę przez to, co zarabiasz na rękę za godzinę i pytasz, czy zakup jest wart tyle godzin pracy. Koncepcja ta została opisana w książce Your Money or Your Life, gdzie zasoby finansowe nazywa się energią życiową. Metoda jest popularna, ponieważ arytmetyka jest prosta, a efekt realny.
Jaką stawkę godzinową powinienem przyjąć?
Zacznij od swojej stawki netto: wynagrodzenie na rękę podzielone przez liczbę przepracowanych godzin. Gdy wejdzie Ci to w nawyk, uwzględnij czas dojazdów i koszty pracy, co obniży stawkę i podniesie cenę każdego zakupu w godzinach. Skorygowana kwota to Twoja realna stawka godzinowa, a przewodnik na tej stronie pomoże Ci ją oszacować.
Czy metoda działa dla osób na etacie?
Tak. Podziel miesięczne wynagrodzenie na rękę przez liczbę faktycznie przepracowanych godzin w miesiącu, wliczając nadgodziny. 3 000 $ za 160 godzin to 18,75 $ za godzinę; ta sama pensja za 190 godzin to 15,79 $. Osoby na etacie często uznają tę drugą liczbę za bliższą prawdy, ponieważ godziny w umowie rzadko pokrywają się z faktycznym czasem pracy.
Czy stosować to do czynszu i zakupów spożywczych?
Możesz z ciekawości, ale metoda jest najbardziej użyteczna tam, gdzie masz realny wybór. Czynsz kosztuje tyle samo godzin, niezależnie od tego, czy je obliczysz, a wyliczenia tylko dodają poczucia winy. Stosuj ją przy zakupach, które możesz pominąć: ulepszeniach, dodatkach, rzeczach kupionych pod wpływem impulsu. Tam chwila refleksji zmienia wynik.
Czy można przesadzić z tą metodą?
Tak, niektórzy tak mają. Gdy każdy zakup to liczba godzin, wydawanie na cokolwiek zaczyna przypominać stratę, nawet jeśli poprawia to jakość życia. Metoda to sposób obserwacji, a nie system punktowy. Jeśli zamiast pomagać w decyzjach, wywołuje tylko odmowy, odłóż ją na jakiś czas i wracaj tylko przy dużych zakupach.
Jak utrzymać ten nawyk po pierwszym tygodniu?
Zapamiętaj tabelę pięciu cen dla swojej stawki: 10 $, 50 $, 100 $, 500 $ i 1 000 $, aby przeliczenie było natychmiastowe. Miej swoje wydatki w zasięgu wzroku, na przykład w aplikacji do śledzenia wydatków, której dzienne sumy możesz czytać jako godziny. Nawyki wymagające kalkulatora znikają; nawyki wymagające tylko spojrzenia zostają na stałe.
Źródła
Pobierz Cash Book z App StoreDarmowy przez 7 dni. 19.99 za dożywotni dostęp.