De prijs-in-uren-methode: hoe je dit dagelijks gebruikt - Cash Book

Begin met het tegenargument, want dat is een terechte. Prijzen omrekenen naar uren maakt goedkope dingen duur aanvoelen en doet niets aan de dure zaken waar je niet onderuit komt. Een kop koffie van $4,50 wordt 13 minuten werk en krijgt een onterecht schuldgevoel, terwijl de huur – de post die echt bepaalt waar je geld blijft – precies kost wat het kost, of je het nu in uren uitdrukt of niet. De methode legt de druk op de minst belangrijke aankopen. Wees je daarvan bewust voordat je ermee begint.

Begin er toch mee. Prijzen zijn gemaakt om met andere prijzen te vergelijken: een jas van $180 is goedkoper dan een van $220 en duurder dan een van $140, en voor de meeste mensen stopt het denken daar. Bij $20 per uur is diezelfde jas negen uur werk, en de vraag wordt of het een dag van je werkende leven waard is. Die vraag heeft een antwoord. De andere niet. De urencalculator doet het rekenwerk; deze pagina gaat over de gewoonte.

Eén deling, en wiens idee het was

uren werk = prijs ÷ netto uurloon

Joe Dominguez en Vicki Robin beschreven dit in Your Money or Your Life, waarin geld wordt omschreven als iets waar je levensenergie voor inruilt en elke aankoop wordt gewogen in de uren die het kostte om het te verdienen. Hun versie verfijnt het tarief: het betaalde uurloon wordt verlaagd om rekening te houden met de tijd en het geld dat werk buiten de betaalde uren kost, wat overblijft is het werkelijke uurloon. Bereken je werkelijke uurloon helpt je daarbij. Begin met het netto uurloon. Verfijn het later, of nooit.

Gebruik vanaf het begin het netto bedrag. Je betaalt dingen van het geld dat daadwerkelijk op je rekening komt, en een bruto tarief laat alles in tijd goedkoper lijken dan het is.

De methode wordt pas een gewoonte als je geen rekenmachine meer nodig hebt, wat betekent dat je een kleine tabel bij je eigen tarief uit je hoofd leert. Bij $20 per uur netto:

Bij $30 per uur zijn de rijen 20 minuten, 1 uur 40 minuten, 3 uur 20 minuten, 16 uur 40 minuten en 33 uur 20 minuten. Bij $15 zijn ze 40 minuten, 3 uur 20 minuten, 6 uur 40 minuten, 33 uur 20 minuten en 66 uur 40 minuten.

Vijf rijen zijn genoeg. De meeste aankopen vallen in de buurt van een van deze bedragen, en de tussenliggende gevallen wijzen zichzelf: een aankoop van $75 zit tussen de $50 en $100, en weten dat het tussen de twee en een half en vijf uur is, is nauwkeurig genoeg voor de beslissing. De calculator print de tabel op jouw tarief. Lees het een paar keer en het blijft hangen.

De aankopen die het waard zijn om om te rekenen

Een lens is om naar specifieke dingen te kijken.

Het eerste is het keuzemoment. In een winkel staan, naar een winkelwagentje kijken, een aanmeldpagina lezen. "Is dit vier uur waard" duurt twee seconden, en het moet voor de aankoop worden gevraagd, het enige moment waarop het iets kan veranderen. Achteraf vragen levert alleen spijt op.

Het tweede zijn de aankopen die echt beide kanten op kunnen gaan: de upgrade ten opzichte van het standaardmodel, het tweede paar, de bezorging in plaats van lopen, het abonnement bovenop wat je echt gebruikt. Het antwoord in die gevallen staat open, en de prijs als tijd zien helpt om een twijfelgeval de kant op te sturen die je met meer reflectie zou hebben gekozen.

Het derde zijn herhaalde kleine aankopen, waar de methode het best werkt en ook het vaakst wordt misbruikt. Eén kop koffie van $4,50 is 13 minuten werk, wat niets is, en dit als een morele kwestie behandelen is de snelste manier om het hele idee op te geven. Vijf per week is $1.170 per jaar, wat 58 uur is, oftewel anderhalve week werk. Reken het jaar om, niet het kopje. De calculator voor kleine aankopen berekent dat jaarlijkse cijfer en toont het, bij een gegeven loon, in uren.

Er is een stillere vierde toepassing. Lees een maandelijks totaal als uren. Als een tracker zegt dat de maand $2.400 aan uitgaven bedroeg, is dat 120 uur bij $20 per uur, van de wellicht 160 gewerkte uren. Driekwart van het werk van de maand ging dus op aan de uitgaven van die maand en het resterende kwart is wat overbleef voor de rest. Die ene berekening vertelt de meeste mensen meer over hun financiën dan een categoriegrafiek ooit heeft gedaan.

Wanneer elke prijs als verlies begint te voelen

De methode heeft een zwak punt. Wanneer elke prijs een aantal uren is, kan uitgeven als een verlies voelen, en de gebruiker merkt dat hij dingen weigert die het leven beter hadden gemaakt. Drie situaties veroorzaken dit.

Eerst de noodzakelijke uitgaven, het tegenargument aan het begin van deze pagina. Huur, boodschappen, kinderschoenen, een buskaartje. Ze kosten allemaal uren, en de uren berekenen voegt niets toe behalve een slecht gevoel. Waar geen keuze is, sla het over.

Dan de dingen die tijd teruggeven. Een vaatwasser. Een snellere route. Een dienst die een klusje verwijdert waar je een hekel aan hebt. Deze kosten uren werk en geven uren leven terug, en de methode zoals die meestal wordt uitgelegd telt alleen de eerste helft, wat ik een gebrek in de methode noem in plaats van een fout van de gebruiker. Wanneer een aankoop tijd bespaart, zet de bespaarde uren aan de andere kant van de balans voordat je beslist.

Dan de genoegens die het doel van het hele arrangement zijn: het avondje uit, de reis, de koffie die een echt genot is in plaats van een gewoonte. Er wordt gewerkt zodat een deel van de inkomsten hierheen kan gaan, en een methode die dit als verspilling laat voelen is niet langer nuttig. Als het antwoord op "is het vier uur waard" een duidelijk ja is, heeft de methode zijn werk gedaan en moet er zonder tweede berekening van worden genoten.

De test is of het beslissingen oplevert. Als het weigeringen oplevert, of een laag hum van schuldgevoel over gewone uitgaven, zet het dan opzij voor kleine aankopen en bewaar het voor grote, waar het ongemak tenminste in verhouding staat tot het geld.

Voorbij de eerste week

Twee dingen houden het levend. Een tabel die je uit je hoofd kent, vijf rijen op jouw tarief, opnieuw bekeken wanneer het tarief verandert; de calculator print het, een notitie op een telefoon houdt het vast, en na een maand is het simpelweg bekend. En prijzen die je kunt zien, wat meestal betekent: je eigen prijzen.

Een tracker die een dagtotaal en een maandelijks cijfer toont, geeft je iets om in uren te lezen telkens wanneer je de app opent. In Cash Book staat op het beginscherm één cijfer voor de periode met de dagtotalen eronder, en loggen gaat snel genoeg zodat het cijfer compleet blijft: een zin tegen de microfoon, een kaarttik via de Apple Pay automatisering, of drie tikken op het toetsenbord. Een budget op een label toont dezelfde informatie als een balk in plaats van als uren. Voor de pauze vóór de aankoop zelf, is hoe stop je impulsaankopen de gids die hierbij past.

Eén deling, vijf rijen, een vraag van twee seconden. Het is geen systeem en het moet niet worden toegestaan om er een te worden.

Download Cash Book in de App Store7 dagen gratis. Eenmalig $19.99 voor levenslange toegang.

Download Cash Book in de App Store7 dagen gratis. Eenmalig $19.99 voor levenslange toegang.