การซื้อของโดยไม่ได้วางแผนคืออะไร? นิยามและตัวอย่าง | Cash Book
คำตอบแบบรวดเร็ว
การซื้อของโดยไม่ได้วางแผนคือสิ่งที่คุณซื้อโดยไม่ได้ตั้งใจมาก่อน มักตัดสินใจในขณะนั้นโดยมีสิ่งเร้าเป็นตัวกระตุ้น เช่น ป้ายสินค้าหน้าเคาน์เตอร์ การแจ้งเตือนลดราคา การไถแอปช้อปปิ้ง หรือความเครียดระหว่างวัน นิยามของมันไม่ได้อยู่ที่ราคา แต่อยู่ที่การไม่ได้ตัดสินใจล่วงหน้า สินค้าชิ้นละ $6 หรืออุปกรณ์ราคา $600 ก็ถือเป็นการซื้อแบบนี้ได้ทั้งสิ้น แม้ดูเหมือนไม่เป็นไรในแต่ละครั้ง แต่หากบันทึกไว้ตลอดทั้งเดือน มักจะรวมเป็นยอดเงินถึง $100 ถึง $300 ซึ่งเป็นเงินที่ไม่มีใครวางแผนจะจ่ายและมักจำไม่ได้ด้วยซ้ำ
การซื้อของโดยไม่ได้วางแผนมักถูกมองว่าเป็นปัญหาเรื่องความยับยั้งชั่งใจ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่ใช่แบบนั้น การใช้คำนี้ในชีวิตประจำวันมีความหมายกว้างกว่าในเชิงจิตวิทยามาก นักจิตวิทยาสงวนคำว่าการซื้อแบบย้ำคิดย้ำทำไว้สำหรับความผิดปกติที่แท้จริง ในขณะที่พวกเราใช้คำว่าซื้อตามอารมณ์กับขนมขบเคี้ยวที่หน้าเคาน์เตอร์หรือรองเท้าคู่ที่สาม ซึ่งเป็นคนละเรื่องกันและไม่ใช่สัญญาณของความผิดปกติใดๆ
สิ่งที่คำนี้อธิบายคือขั้นตอนที่ขาดหายไป การใช้จ่ายส่วนใหญ่จะเริ่มจากความต้องการ การค้นหา แล้วจึงซื้อ แต่การซื้อโดยไม่ได้วางแผนจะข้ามสองขั้นตอนแรกไป: สิ่งของปรากฏขึ้น ความรู้สึกตามมา และการจ่ายเงินก็ปิดจบกระบวนการก่อนที่เหตุผลจะทันได้ปรากฏ คุณตั้งใจไปซื้อนมแต่กลับได้นมและของอื่นติดมือมาอีกสามอย่าง คุณเปิดแอปเพื่อดูเวลาแต่กลับปิดแอปพร้อมคำสั่งซื้อที่ยืนยันแล้ว ราคาไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่นี่ เพราะขนมราคา $6 และอุปกรณ์ราคา $600 ต่างก็เข้าข่ายเดียวกัน
เดือนที่มียอดรวมถึง $280
สมมติว่ามีคนบันทึกทุกการใช้จ่ายตลอดหนึ่งเดือน แล้วทำเครื่องหมายรายการที่ไม่ได้วางแผนไว้ ขนมและเครื่องดื่มที่หน้าเคาน์เตอร์ 14 รายการ เฉลี่ย $4.50 รวมเป็น $63 การซื้อผ่านแอป 3 ครั้ง $19 เคสโทรศัพท์ที่ซื้อเพราะวางอยู่ข้างที่ชาร์จที่ตั้งใจมาซื้อ $24 เสื้อผ้าสองชิ้นจากอีเมลลดราคา $68 อุปกรณ์ครัวจากวิดีโอ $35 อาหารสั่งกลับบ้านสี่เย็นที่จริงๆ แล้วมีอาหารที่บ้านอยู่แล้ว $71
รวมทั้งหมด: $280 ซึ่งไม่มีรายการไหนที่วางแผนไว้เลย หากเดือนนั้นเป็นเดือนปกติ ยอดรวมจะอยู่ที่ประมาณ $3,360 ต่อปี ซึ่งมากกว่าเงินออมของหลายครัวเรือนในช่วงเวลาเดียวกัน และไม่มีการซื้อรายการใดเลยที่ถูกตัดสินใจอย่างมีเหตุผล
ห้าโมงเย็น เที่ยงคืน วันพฤหัสบดี
ยอดรวมเป็นเรื่องน่าเบื่อ แต่รูปแบบการใช้จ่ายคือสิ่งที่มีประโยชน์ ขนมหน้าเคาน์เตอร์มักเกิดขึ้นช่วงห้าโมงเย็น การซื้อผ่านแอปช่วงเที่ยงคืน อาหารสั่งกลับบ้านในวันพฤหัสบดี แต่ละกลุ่มมีตัวกระตุ้น และตัวกระตุ้นที่คุณมองเห็นได้คือตัวกระตุ้นที่คุณหยุดยั้งได้: การทำรายการก่อนไปซูเปอร์มาร์เก็ต การนำแอปช้อปปิ้งออกจากหน้าจอหลัก หรือการวางแผนมื้ออาหารสำหรับวันพฤหัสบดี
ร้านค้าเข้าใจเรื่องนี้ดีกว่าคุณ จึงเป็นที่มาของป้ายสินค้าหน้าเคาน์เตอร์ ยอดซื้อขั้นต่ำเพื่อส่งฟรี และนาฬิกานับถอยหลังบนแบนเนอร์ลดราคา สำหรับออนไลน์ยิ่งไปกันใหญ่ การบันทึกข้อมูลบัตรและการสั่งซื้อในคลิกเดียวได้ขจัดจังหวะหยุดคิดตามธรรมชาติไปจนหมด CFPB ได้กล่าวไว้ในทำนองเดียวกันว่า การติดตามการใช้จ่ายตามหมวดหมู่จะช่วยให้คุณพบจุดที่ควรตัดลด และการซื้อโดยไม่ได้วางแผนมักเป็นจุดนั้น
ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่าดอกไม้ที่ซื้อระหว่างทางกลับบ้านเป็นความผิดพลาด การซื้อที่ไม่ได้วางแผนบางอย่างก็ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างดี ปัญหาอยู่ที่ปริมาณและความไม่ชัดเจน ซึ่งเป็นการไหลออกของเงินผ่านการซื้อเล็กๆ น้อยๆ ที่รวมกันแล้วกินสัดส่วนรายจ่ายต่อเดือนไปมากโดยที่ไม่มีรายการใดเลยที่ถูกตัดสินใจอย่างแท้จริง
รายการที่มักจะตกหล่นไป
การซื้อโดยไม่ได้วางแผนคือรายการที่มักไม่ถูกบันทึก เพราะไม่ได้อยู่ในแผนและลืมไปแล้วในเช้าวันถัดมา ดังนั้นให้บันทึกทันทีที่ซื้อ บันทึกเสียง ระหว่างเดินออกจากร้าน ถ่ายรูปใบเสร็จ หรือการแตะบัตรที่บันทึกอัตโนมัติผ่าน Apple Pay auto-logging คุณจะไม่เห็นหมวดหมู่นี้จนกว่าจะมีรายการบันทึกไว้
จากนั้นใช้แท็กเพื่อช่วยให้เห็นภาพ บางคนใช้แท็ก Impulse และใส่กำกับไว้ขณะบันทึก ซึ่งเป็นวิธีที่ตรงไปตรงมาและอาจรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยแต่มีประโยชน์ ในขณะที่บางคนใช้แท็กปกติแล้วค่อยมาตรวจสอบรายเดือนในแท็บ Expenses โดยแตะที่กราฟเพื่อดูรายการเบื้องหลัง ไม่ว่าจะวิธีไหน การตั้งงบประมาณรายแท็กในหน้า Budgets เช่น $80 สำหรับแท็ก Impulse จะเปลี่ยนทั้งหมวดหมู่ให้กลายเป็นแถบความคืบหน้าที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อใช้จนครบกำหนดในเดือนนั้น
ยอดเงินคงเหลือภายใต้หัวข้อ Home คือตัวเลขที่ควรตรวจสอบก่อนตัดสินใจซื้อของที่ไม่ได้วางแผน บ่อยครั้งที่การตรวจสอบคือจังหวะหยุดคิดที่ช่วยยับยั้งการซื้อได้ แม้จะไม่เสมอไป การตัดสินจากราคาเป็นความผิดพลาดทั่วไป เพราะการซื้อของราคา $5 ซ้ำๆ 40 ครั้งต่อเดือนจะกลายเป็นหมวดหมู่ที่มียอดถึง $200 และความถี่นี่เองที่เป็นตัวการสร้างความเสียหาย ในขณะที่การซื้อที่คนมักละเลยไม่บันทึกเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยกลับเป็นปัญหาทั้งหมด
การค้นหาด้วยตัวกรองช่วงเวลาจะช่วยให้พบกลุ่มการใช้จ่ายตามร้านค้าหรือตามเวลา และ Insights จะบอกคุณว่าแท็กนั้นลดลงจากเดือนที่แล้วหรือไม่หลังจากที่คุณจัดการกับตัวกระตุ้นเหล่านั้นแล้ว คู่มือ วิธีหยุดการซื้อของโดยไม่ได้วางแผน จะแนะนำขั้นตอนการปรับเปลี่ยนนิสัย และ เครื่องคำนวณการซื้อของชิ้นเล็ก จะช่วยแสดงตัวเลขรายปีของรายการเหล่านั้น
การซื้อโดยไม่ได้วางแผนคือส่วนหนึ่งของ การใช้จ่ายตามความพึงพอใจ และ ความท้าทายงดใช้จ่าย เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการดูว่าสัดส่วนนั้นใหญ่แค่ไหน แม้ว่าตัวเลขที่คุณได้รับมักจะไม่ใช่ตัวเลขที่คุณคาดไว้ ซึ่งเป็นส่วนที่ผู้คนมักยอมรับได้ยากที่สุด คุณสามารถดูคำศัพท์อื่นๆ ได้ใน อภิธานศัพท์
งบประมาณที่ไม่มีพื้นที่เหลือสำหรับเรื่องพวกนี้มักจะพังทลายลงเมื่อเจอดอกไม้ช่อแรก ดังนั้นควรวางแผนงบประมาณสำหรับการใช้จ่ายที่ไม่ได้วางแผนไว้ด้วย แม้จะฟังดูย้อนแย้ง แต่ก็ยังได้ผลดีกว่าทางเลือกอื่น
ดาวน์โหลด Cash Book บน App Storeฟรี 7 วัน จ่ายเพียง $19.99 ครั้งเดียวใช้งานได้ตลอดชีพ
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งไหนคือการซื้อของโดยไม่ได้วางแผน?
ลองถามตัวเองว่าคุณตั้งใจจะซื้อสิ่งนี้ก่อนที่จะเห็นมันหรือไม่ หากคำตอบคือไม่ และการซื้อนั้นเกิดจากสิ่งเร้าในขณะนั้นมากกว่าความจำเป็นที่คุณเคยคิดไว้ก่อนหน้า นั่นคือการซื้อโดยไม่ได้วางแผน บททดสอบที่สองคือความจำ: หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป การซื้อแบบนี้มักจะนึกไม่ออกหากไม่ได้ดูบันทึก
การซื้อของโดยไม่ได้วางแผนเป็นปัญหาเสมอไปหรือไม่?
ไม่เสมอไป การซื้อดอกไม้ระหว่างทางกลับบ้านหรือซื้อกาแฟกับเพื่อนเป็นทางเลือกที่คุณอาจตัดสินใจทำอีกครั้งเมื่อไตร่ตรองดูแล้ว ปัญหาอยู่ที่ปริมาณและความไม่ชัดเจน: การซื้อเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่ได้วางแผนซึ่งรวมกันแล้วกินสัดส่วนรายจ่ายต่อเดือนไปมากโดยที่คุณไม่ได้ตั้งใจ บันทึกจะช่วยเปลี่ยนรายการเหล่านั้นให้กลายเป็นตัวเลขที่ชัดเจน
อะไรเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการซื้อของโดยไม่ได้วางแผน?
ตัวกระตุ้นทั่วไปคือป้ายสินค้าหน้าเคาน์เตอร์ ข้อเสนอจำกัดเวลา ยอดซื้อขั้นต่ำเพื่อส่งฟรี การเลือกดูสินค้าโดยไม่มีรายการ และสภาวะทางอารมณ์ เช่น ความเบื่อ ความเครียด หรือการเฉลิมฉลอง สำหรับการช้อปออนไลน์ การบันทึกข้อมูลบัตรไว้และการสั่งซื้อในคลิกเดียวทำให้ไม่มีจังหวะให้หยุดคิด การรู้ตัวกระตุ้นของตัวเองซึ่งดูได้จากบันทึกตามเวลาและร้านค้า มีประโยชน์มากกว่าการใช้กฎทั่วไป
กฎ 24 ชั่วโมงคืออะไร?
กฎการรอคอย: สำหรับการซื้อใดๆ ที่ไม่ได้วางแผนและมีราคาสูงกว่าเกณฑ์ที่คุณตั้งไว้ เช่น $30 ให้รอหนึ่งวันก่อนตัดสินใจซื้อ ความอยากส่วนใหญ่จะลดลง สิ่งที่ยังคงอยู่หลังผ่านการรอคอยมักเป็นความต้องการที่แท้จริง บางคนใช้เวลา 48 ชั่วโมงสำหรับยอดที่สูงขึ้น หรือใช้รายการพักการตัดสินใจที่ตรวจสอบสัปดาห์ละครั้ง
การซื้อของโดยไม่ได้วางแผนมีค่าใช้จ่ายเท่าไหร่ต่อปี?
ตัวเลขนี้แตกต่างกันไปและมักจะประเมินต่ำกว่าความเป็นจริง ครัวเรือนที่บันทึกทุกรายการที่ไม่ได้วางแผนตลอดหนึ่งเดือนแล้วพบยอด $180 แสดงว่ากำลังใช้จ่ายประมาณ $2,160 ต่อปีไปกับสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจซื้อ ตัวเลขนี้ควรคำนวณจากบันทึกของคุณเองแทนการดูจากผลสำรวจ เพราะความแตกต่างระหว่างแต่ละคนนั้นกว้างมาก
อ้างอิงจาก
ดาวน์โหลด Cash Book บน App Storeฟรี 7 วัน จ่ายเพียง $19.99 ครั้งเดียวใช้งานได้ตลอดชีพ